Pages Navigation Menu

Spreekbuis van de Lateral Boys

Categories Navigation Menu

FC Volendam 2 Fortuna Sittard 1

In Volendam wordt één van de laatste vijf finales in de strijd tegen degradatie verloren. Het wordt 2-1 voor de trots van Jan Smit. Fortuna krijgt wel kansen op een beter resultaat, maar als deze niet benut worden zal het nog een moeilijke maand worden.


8 April 2011

Fortuna kan geen punten rapen in Volendam

FC Volendam 2 Fortuna Sittard 1
Doelpuntenmakers: 34. Tuyp 1-0; 84. Platje 2-0; 91. Caracciolo 2-1.
Opstelling: Voss, Geenen, Ricksen, Thesker, Kotbani (70. Schroyen), Voorn, De Boer, Ribeiro, Di Lallo (70. Ojamaa), Caracciolo, John (70. Rychlik)
Toeschouwers: 3.902
Scheidsrechter: Wegereef
Geel (Fortuna): –
Rood (Fortuna): –

Na de lange reizen naar Veendam en Emmen staat vandaag FC Volendam op het programma. Om vier uur vertrekt er een half gevulde bus met uitermate trouwe supporters. De busreis begint met een grote zak met voedsel van de plaatselijke McDonalds. Deze wordt over de achterbank verdeeld en nadat ook de eerst Jupilers en Hoegaarden achter de kiezen zijn geslagen zitten we al op de A2 richting Eindhoven.

Er is nieuws vanuit de spelersbus. Bronnen vermelden dat niet Danny Wintjens maar Mark Voss vandaag in het doel zal staan. Dit leidt meteen tot een grote discussie in de bus en sommige supporters zien het opeens wel heel erg zwart in. Natuurlijk lever je met Mark Voss wel iets in, maar het hoeft ook niet meteen een nederlaag te betekenen. Hoe groot is de kans dat een keeper in de wedstrijd ook echt een bal krijgt waarmee hij het verschil kan maken. Gewoon geen kansen weggeven, een taak voor de spelers die voor hem staan. Een keeper wordt soms wel heel erg snel de zwarte piet toegespeeld, terwijl anderen hopeloos mogen falen op het veld.

Om de discussie wat te verlichten begint JC met het uitdelen van nieuwe songteksten. Netjes uitgeprint, niet netjes afgescheurd door zijn collega supporters. Het nieuwe lied in het al zeer uitgebreide repertoire gaat als volgt:

We’ll be coming down the road.
When you hear the noise of the yellow green army boys.
We’ll be coming down the road.

In de bus wordt het al enkele keren ingezet en het klinkt uitermate goed. Ook is het qua tempo en volume goed vol te houden om te zingen, dat belooft wat voor in het uitvak.

Nadat er bij de loterij zelfs bestuursleden van de SV Nao Veure in de prijzen vielen wordt er even gestopt. De snackautomaat wordt geplunderd en zelfs de ijsjes vinden gretig aftrek. Als we bij Volendam onder politiebegeleiding aankomen probeert de buschauffeur de bus goed neer te zetten. Dit lukt niet in één keer en sommige supporters worden al onrustig, een dik half uur voor de wedstrijd. Als de buschauffeur even later buiten staat te praten en we nog altijd niet de bus uit mogen breekt bij sommigen de al gespannen snaar. Zo baant een vieze voorzitter zich al hoekend door het looppad van de bus, geeft de vriendelijke steward een duw en kan weer ademen als hij buiten staat.

De rest doet het gelukkig wat rustiger aan en nadat we een kaartje hebben gekregen kunnen we het nieuwe uitvak in. De lange zijde is sinds vorig jaar verbouwd. Het vertrouwde uitvak met de houten banken is niet meer. Daarvoor in de plaats mogen we nu plaatsnemen op de korte zijde.

Als we op het veld kijken zien we een aparte verschijning als assistent scheidsrechter. De KNVB heeft die baan aan een vrouw toegewezen, Nicolet Bakker. Zij is de opvolgster van Sjoukje de Jong, die in 2001 al enkele wedstrijden vlagde in de eerste divisie. Bij het warmlopen klinkt er al een warm welkom vanuit het uitvak.

Wanneer we wat verder kijken zien we inderdaad dat  Mark Voss wordt ingeschoten door Pim Gubbels. Rick Geenen maakt zijn comeback ten koste van de alweer geschorste Philippe Liard. De voorkeur van Wim Dusseldorp gaat op het middenveld nog altijd naar Ramon Voorn, ondanks enkele slapeloze nachten waarin hij Karim Mossaoui (die in Emmen toch uitstekend speelde) zag langskomen.

Nadat er weer eens een lied van Jan Smit is langsgekomen betreden de spelers het veld. Het Holland Holland klinkt door het stadion. In het uitvak vindt een heuse sfeeractie plaats met werplinten, een erg mooi gezicht. Fortuna verliest weer eens de toss, maar mag de tweede helft toch richting het uitvak spelen.

De wedstrijd begint zonder noemenswaardig krachtsverschil. Fabio Caracciolo lijkt soms in kansrijke positie te komen, maar komt helaas wat snelheid te kort. Na een korte corner is het Ribeiro die na wat kap- en draaiwerk de bal weggeeft. Met behoorlijk wat spelers voor de bal is dat geen slimme zet. Gelukkig verdedigt Badre Kotbani goed mee en redt Voss uitstekend op een schot van Platje.

Als de 142 Fortunezen on Tour aan het zoveelste couplet van ‘Coming down the road’ beginnen schiet Paddy John de bal snoeihard op de kruising. Even valt het stil, maar dat is niet voor lang. De sfeer in de eerste helft is uitstekend. Caracciolo krijgt nog een goede kans met een vrije trap op de rand van de zestien, maar deze wordt aangeraakt en gaat naast.

Aan de andere kant van het veld verslikt Fernando Ricksen zich lelijk. Op de achterlijn laat hij Jack Tuyp kinderlijk eenvoudig met de bal op Voss aflopen. Van drie meter afstand is het zelfs voor Voss een ondoenlijke taak om de bal te keren. 1-0 voor Volendam maar het gezang blijft doorgaan. Nadat Voss nog een keer goed heeft gered op een volley klinkt het rustsignaal.

De rust wordt door de supporters gebruikt om enkele heftige discussies aan te gaan. Er wordt zelfs even gevreesd dat er supporters in de gracht terecht zullen komen. Er is ook nog tijd voor de Goodyear commissie. De witte jas is dit keer aangetrokken door een collega redactielid. Het broodje bal was wel te eten, maar daar hield ook alles mee op.  Een ster zit er natuurlijk niet in, daarvoor was alleen al het aanbod veel te beperkt.

Zodra de tweede helft begonnen is lijkt het erop dat Fortuna wel heeft begrepen wat er moet gebeuren. Er moet gescoord worden en wel zo snel mogelijk. Verder dan een schot van Anthony Di Lallo komt het echter niet. Er ontbreekt iets in de ploeg vandaag,  misschien wel het middenveld. Waarom Mossaoui geen kans krijgt in deze wedstrijd is een groot raadsel.

In de 70ste minuut kiest Dusseldorp zelfs voor de befaamde wisseltruc. Kotbani, John en Di Lallo gaan van het veld af ten faveure van Joeri Schroyen, Markus Rychlik en Henrik Ojamaa. Dit lijkt wel enig effect te hebben. Er is meer snelheid in de ploeg en daar lijkt Volendam toch wat moeite mee te hebben.  Er komen kansen voor Caracciolo en Ramon Voorn. De inzet van Fabio is wel goed, maar komt op de vuisten van de keeper. De kopbal van Voorn is slap en gaat recht in de handen van de keeper. Verschil moet er zijn natuurlijk, maar met dit soort grote kansen moet beter worden omgesprongen.

Als Platje dan uit een counter de 2-0 binnen schiet is alle hoop in het uitvak verdwenen. Zelfs een treffer van Caracciolo in blessuretijd kan niet alle hoop terugbrengen. Typerend is het moment van affluiten van scheidsrechter Wegereef. Schroyen twijfelt of hij de bal nog kan voorgeven terwijl iedereen al in de zestien staan, maar na vijf seconden vindt Wegereef het wel genoeg geweest en blaast voor het einde.

Na een slap bedankje van de spelers zit er in het uitvak nog de nodige frustratie. Er wordt wat verbaal ruzie gezocht met enkele Volendam supporters die op de lange zijde zitten. En dat terwijl door de speakers een BZN nummer klinkt met de tekst ‘When the sun begins to shine’. Het contrast kan niet groter. Als we de uitslagen bekijken van de concurrenten om de laatste plaats zien we dat we nog van geluk mogen spreken dat FC Almere City en RBC slechts gelijk hebben gespeeld. Het gat tussen Almere en Fortuna is nog maar twee punten en met nog een onderlinge confrontatie te gaan is dat toch wel erg krap. Fortuna zal vol aan de bak moeten tegen RBC om zo het verschil weer boven de drie punten te brengen, hopende dat Almere een steekje laat vallen bij AGOVV.

Op de terugreis gebeurt weinig noemenswaardig. Of het moet zijn dat er een zakje chips uit de hemel kwam vallen, recht in het bakje met worst van Annet. Rond half één komen we weer aan bij de Trendwork Arena. Een sfeervolle uitwedstrijd achter de rug, maar nul punten rijker.

Evert Bos