Pages Navigation Menu

Spreekbuis van de Lateral Boys

Categories Navigation Menu

Seizoen 1972 – 1973

Seizoen 1972 – 1973

Er moet meer kracht in het spel komen”, betoogt de nieuwe trainer van Fortuna SC: Cor Brom. Ruim voor de start van het seizoen 72/73 presenteert Fortuna SC Brom als opvolger van Teunissen. Brom komt over van Vitesse waar hij in drie seizoenen een promotie en een degradatie meemaakte.

 

 


Met die aanstelling rondt voorzitter Van Liemt zijn eigen karwei af. Daar waar hij in 1969 bij zijn aantreden als voorzitter van FSC een club in financiële problemen aantrof zonder identiteit want verscheurd tussen Geleen en Sittard, laat hij bij zijn aftreden in 1972 een redelijk gezonde club achter met een ontluikende identiteit in Sittard. De vestigingsbeslissing is ongetwijfeld het belangrijkste beleidspunt in zijn voorzitterschap. Het was een onvermijdelijke beslissing. Daar is iedereen het wel over eens, maar waarom besloot hij al na twee en niet de afgesproken drie seizoenen een beslissing te nemen? Het kostte Fortuna SC honderdduizend gulden. Van Liemt zal argumenteren dat nog een seizoen wachten en dus een voortdurende identiteitscrisis, Fortuna SC meer gekost zou hebben. Wellicht was er ook nog een tactisch argument. Na nog een seizoen onderkant eerste divisie met minder dan drieduizend supporters op de tribune zou Van Liemt wellicht zijn eisen naar beneden hebben moeten bijstellen, want welke gemeente gaat investeren in een club die een marginaal bestaan leidt?

Naast een nieuwe trainer, krijgt Fortuna SC dus ook een nieuwe voorzitter: Cas de Quay, de zoon van oud-premier van Nederland Jan de Quay. Opnieuw een Brabander en opnieuw een DSM’er, maar daar houdt de vergelijking op. Daar waar Van Liemt een rechttoe-rechtaan voorzitter is, is De Quay meer een bon vivant die van een kwinkslag houdt. Niettemin wil De Quay op de door Van Liemt ingeslagen weg voortborduren. Groei aan de inkomstenkant moet er komen als gevolg van groei in de supportersschare, te realiseren door de aandacht te verbreden van Sittard en Geleen naar de Westelijke Mijnstreek en door de service in het stadion te verbeteren (overkapping van de staantribune aan de lange zijde en lichtmasten waardoor Fortuna SC niet langer verplicht is op zondagmiddag te spelen staan op De Quays verlanglijstje). Aan de uitgavenkant denkt De Quay te kunnen bezuinigen op te betalen transfersommen, door meer in te zetten op de eigen jeugdopleiding.

Op het veld wil Brom het technisch verzorgde voetbal van Teunissen continueren maar het wel voorzien van de nodige stootkracht. Iets waar het in Broms mening aan ontbreekt. Dat moet zonder topscorer Jo Geyselaars die naar het Belgische Beerschot verkast. Ook de aanvallers John Gubbels (naar SV Panningen) en Frans Derix (einde spelerscarrière) vertrekken. Als vervangers trekt Brom Uwe Blotenberg (van Fortuna Köln) en Bart Stovers (van Vitesse) aan – de mannen die voorin stootkracht moeten aanbrengen. Middenvelders Jo Plum (naar Limburgia) en Hilbert Mensinck (naar FC Amsterdam) vertrekken en worden vervangen door Willy Brassé (van Roda JC). Ten slotte, verlaat ook Louis Dullens (naar Almania) Fortuna SC.

Sportief gaat Fortuna SC vooruit. Rond de kerst staat Fortuna gedeeld vijfde op slechts vier punten van koploper WVV Wageningen. Ook na de winterstop blijft Fortuna in het linker rijtje meedraaien. Voor het eerst in het bestaan wint de club meer duels dan het verliest in een seizoen, maar de voorspelde periodetitel kan Brom niet leveren. Blotenberg scoort vijftien treffers in zijn debuutjaar – niemand doet beter. Fortuna SC eindigt negende. Hoogtepunt is de 1-0 overwinning thuis tegen Roda JC in februari. Bij die wedstrijd zijn twintigduizend toeschouwers aanwezig in Stadion De Baandert.

Cas de Quay viert tegen het einde van het seizoen zijn eerste succes. De gemeente Sittard gaat garant staan voor een lening van 140.000 gulden om de staantribune aan de lange zijde van Stadion De Baandert te overkappen. De overkapping wordt opgeleverd in juli 1973.