Pages Navigation Menu

Spreekbuis van de Lateral Boys

Categories Navigation Menu

Seizoen 1971 – 1972

Seizoen 1971 – 1972

De startpositie is beter dan vorig jaar”, vernemen we van voorzitter Hans van Liemt aan de vooravond van het seizoen 71/72. De gewenste rust aan het bestuurlijke en financiële front is gerealiseerd. Evert Teunissen begint aan zijn tweede seizoen als trainer; continuïteit die wenselijk is om ook op het veld de opbouw van Fortuna SC verder gestalte te geven.

 


Zelfs topscorer van het seizoen 70/71 – Jo Geyselaars – tekent bij. Alleen enkele spelers die afgelopen seizoen niet of nauwelijks aan bod kwamen verlaten Fortuna SC, zoals Zef Dullens (einde spelerscarrière), Pierre Kusters (einde spelerscarrière), Jan Moonen (naar Limburgia), Jan van ’t Hek (naar FC VVV), Leo van Straaten (naar DWS) en Istvan Pauliczek (naar USL Dunkerque). Geld voor het aantrekken van gevestigde namen is er niet, dus struint Fortuna de regionale amateurvelden af en contracteert onder andere de aanvallers Wim Bohnen (van SC Susteren) en Hans Erkens (van KEV) en verdediger/middenvelder Wim Vrösch (van Limburgia). Fortuna SC begint dus ook op het veld een eigen identiteit te ontwikkelen.

In de zomerstop reorganiseert de KNVB het betaalde voetbal. De tweede divisie verdwijnt; resteert de eredivisie en de eerste divisie waarin Fortuna uitkomt, die van 16 naar 21 ploegen groeit. Fortuna gaat dus tien competitieduels meer spelen, waaronder voor het eerst derby’s tegen FC VVV en Roda JC.

In een competitie zonder sportieve degradatie met 21 ploegen zal er een grote groep clubs zijn waarvoor al vroeg in de competitie duidelijk wordt dat ze niet in de top twee (de promotieplaatsen) zullen eindigen, waardoor de spanning voor die clubs al snel verdwijnt. Om dit risico te verkleinen, lanceert Fortuna SC het idee een nacompetitie in te voeren, waarin de nummers een tot en met vier van de ranglijst strijden voor de twee promotieplekken. De KNVB zal dit plan grotendeels omarmen en invoeren in het volgende seizoen, met dien verschil dat niet de bovenste vier ploegen van de ranglijst, maar de winnaars van vier periodetitels deelnemen aan de nacompetitie voor de tweede promotieplek. De kampioen promoveert automatisch.

Halverwege de competitie heeft Fortuna negentien punten uit twintig duels behaald; goed voor een tiende plek op de ranglijst. Met zestien doelpunten van het duo Jo Geyselaars (negen doelpunten) en Wim Bohnen (zeven doelpunten) lijkt het probleem in de voorhoede opgelost, maar na de winterstop stokt de productie enigszins. Beide aanvallers scoren elk nog driemaal, met als gevolg dat Fortuna SC afzakt naar plek dertien in de eindrangschikking. Fortuna pakt in thuisduels tweemaal zoveel punten als in uitduels. Het op een na laatste thuisduel tegen PEC Zwolle haalt zelfs de geschiedenisboeken. De 1.400 toeschouwers zijn getuige van een onwaarschijnlijke 9-0 overwinning – een duel om des keizers baard.

Gemiddeld weten 4.300 toeschouwers de weg naar Stadion De Baandert te vinden. Dat is een verbetering ten opzichte van de vorige twee seizoenen (3.100 in 70/71; 2.800 in 69/70). Het bestuur ziet toekomst in Teunissen, die het elftal stevig verbouwd heeft door jonge regionale spelers in te passen. Dat dat proces niet meteen vruchten afwerpt op de ranglijst neemt het bestuur op de koop toe. Fortuna SC verlengt het contract met Teunissen dus met een seizoen, maar dan doet eredivisionist FC Den Haag hem een aanbod waarop hij ingaat. Fortuna SC gunt hem die kans en moet onverwacht op zoek naar een nieuwe trainer.