Pages Navigation Menu

Spreekbuis van de Lateral Boys

Categories Navigation Menu

On the back of a fresh defeat

On the back of a fresh defeat

Het is 08.00uur als ik niet alleen gewekt word door een mobiele telefoon die meldt dat Fortuna een 2-1 nederlaag heeft geleden in Emmen, maar ook door het gekrakeel van krekels en sprinkhanen. Als dat laatste geen teken is: groundhopping!

 

 

 


Inleiding De ‘r’ is in de maand en dat betekent dat groundhoppen lastig wordt. De dagen zijn eenvoudigweg te kort om een reeks stadions te bezoeken. Maar dat geldt natuurlijk alleen maar op het noordelijk halfrond. Op het zuidelijk halfrond (in Australië bijvoorbeeld) is het prima toeven en lekker lang licht. De vraag is alleen: zijn er wel voldoende stadions aanwezig om bezocht te worden?

Er bestaat een Australische profcompetitie, bestaande uit acht teams die in grote stadions spelen, maar als je er de landkaart bijpakt zul je merken dat je wel erg grote ‘hoppen’ moet maken om in Newcastle, Gosford, Brisbane, Sydney, Perth, Adelaide, Melbourne en Auckland langs te willen gaan.

Ondoenlijk. Bestaat er dan nog iets onder de hoogste afdeling? Ik trok uit op onderzoek en besloot de NBN State Soccer League onder de loupe te nemen en wel de regio Northern New South Wales, Newcastle. Die competitie bestaat uit tien teams en ik bezocht ze alle tien. De competitie in de lagere divisies ligt stil in de Australische zomer, dus ik kom helaas geen terreinknechten tegen die me meer kunnen vertellen over de clubs.

Liaison (10 km)

Vanaf mijn huis is het slechts tien kilometer rijden naar de eerste bestemming. Onderweg kom ik een bord tegen dat aangeeft hoe groot het bosbrandgevaar is vandaag. Nou ja, dat spreekt voor zich. Een beetje opletten dus, voordat ik – en belangrijker mijn camera – in vlammen op ga vanmiddag. Nu heb ik dat figuurtje al eens ergens eerder gezien, alleen staat daar de pijl zelden helemaal naar rechts….

Adamstown Rosebuds

De eerste stop die ik maak brengt me in Adamstown, een suburb van Newcastle, waarin de Rosebuds gevestigd zijn in Adamstown Park. Opgericht in 1889, dus wellicht gaan we hier de eerste vergane glorie zien. Hmm, dat valt niet mee, het terrein is hermetisch afgesloten, we zullen het moeten doen met enkele foto’s van afstand. Niet dat er veel te zien valt bij de Rosebuds. Er is één tribune en die is splinter nieuw. Nee, van vergane glorie is hier geen spoor en omdat ik dus niet binnen kan komen, gaan we maar snel verder.

Broadmeadow Magic

Naast Adamstown, ligt de wijk Broadmeadow en ook die wijk huisvest een club genaamd Broadmeadow Magic. De entree belooft natuurlijk al vanalles. Een half weggeroeste poort met daarop het woord ‘Magic’. Een geweldige combinatie! Snel open die poort om te zien of we nog meer ‘magic’ te zien krijgen.

En als ik het veld bereik, blijkt Broadmeadow Magic een club te zijn die is opgericht door Europese immigranten: Macedoniërs. Dat gebeurde in 1966, blijkbaar waren er toen voldoende Macedoniërs neergestreken in Newcastle om een club te draaien.Het veld heeft twee tribunes. De hoofdtribune met heuse business seats achter glas.

Maar ik neem liever plaats op de tribune die er naast staat. Het doet een beetje denken aan de oosttribune van de Baandert, maar dan kleiner. Mooi om te zien dat Frontline hier nog steeds sponsor is! In tegenstelling tot de Rosebuds hebben we hier te maken met een echte voetbalclub. Nou ja, de club is ook niet voor niets door Europeanen opgericht!

De Macedoniërs hebben – naar goed Europees gebruik – ook gezorgd voor een versnapering. En die kun je krijgen in de keet die je hier linksonder ziet. Er staat op: ‘beer and food’ en meer moet dat ook niet zijn! Echter, de keet ziet er ietwat bouwvallig uit en wie door het luik naarbinnen tuurt, ziet wat er rechts op de foto staat. Wat is dit? Nou ja, we houden het er maar op dat het er tijdens het seizoen allemaal wat netter uitziet…

Hamilton Olympic SFC

Weer een wijkje verder ligt Hamilton thuishaven van Hamilton Olympic. Toen ik de lijst van clubs doorliep vroeg ik me af waarom een Australische club zich Olympic zou noemen? De Olympische Spelen zijn per slot van rekening hier in Newcastle nooit gehouden? Het antwoord is vrij simpel: in Hamilton heeft de Griekse kolonie zich gevestigd, of preciezer het Macedonische gedeelte van Griekenland. Begint zich hier een trend te ontwikkelen? Eerst een Macedonische club en nu een Griekse? Grappig, je kunt een Europeaan wel 20.000 km verplaatsen, maar het voetbal haal je niet uit zijn bloed! Olympic speelt op Darling St. Oval, en dat is dus een cricketveld. Jammer, niet echt een voetbalveld dus. De club moet het doen met één tribune.

Dat het een Zuid-Europees ge-oriënteerde club is blijkt uit onderstaande foto. De psychologische oorlogsvoering begint voor de bezoekers zodra ze het veld willen betreden. Zie maar hoe je over/onder/door de hekken komt! Hmm, de derby’s tussen de Grieken en de Macedoniërs zullen wel pittige duels zijn!

Edgeworth Eagles SSC

Terug naar de auto; op naar de Jack McLaughlan Oval, waar de Edgeworth Eagles hun thuisduels afwerken. Dat valt dan weer een beetje tegen. Geen spoor van Europese wortels en een accomodatie waar een beetje eersteklasser zich niet voor zou schamen. Naast het hoofdgebouw zijn er twee tribunes, maar niks speciaals.

De Eagles beschikken wel over een vreetschuur en dan in de meest letterlijke zin van het woord, want zo mag je dat bouwval dat hieronder links staat toch wel noemen. Rechts is het interieur. Het is niet de eerste keer dat we een verfblik in een vreetschuur zien staan (bijvoorbeeld R. Excelsior Virton). Het hoe en waarom ontgaat mij daar toch wel van. Erg hygiënisch is het in ieder geval niet….

Highfields Azzurri Wolves FC

De tijd begint al een beetje te dringen, ik moet verder wil ik voor zonsondergang de tien clubs bezocht hebben. En dat is wel de bedoeling. Door naar Highfields, dat een beetje uit de slag ligt, vlak bij de kust. Maar als de naam van de club Highfields Azzurri is, dan wil ik best wel even omrijden! Aangekomen bij de Lisle Carr Oval loop ik tegen onderstaand bordje aan. Onderaan staat in kleine letters ‘that means everyone’. Vast, maar de Lateral Boys zullen wel kunnen doorlopen, toch? Met een Goodyearcommissie mondkapje op, loop ik verder.

Na Macedonië en Griekenland doe ik nu dus een stukje Italië aan. Highfields Azzurri: ‘the friendly club with a famous bistro’ . De Goodyear commissie kan niet wachten tot het seizoen begint. Toegegeven het ziet er ook een beetje Mediter
raans uit. Het ‘stadion heeft één tribune en die staat hieronder, uiteraard in het blauw. Verder valt op dat het kleedlokaal van de scheidsrechters ergens tussen de struiken is verstopt. Je kunt er vergif op innemen dat er – naar goed Italiaans gebruik – een sluiproute van de bestuurskamer is naar dat kleedlokaal.

Lake Macquarie City Roosters SC

Terug de stad in, richting Lake Macquarie. Het meer dat op deze zonnige en warme dag druk bezocht wordt door de Novacastrians (bijnaam inwoners van Newcastle). Ik laat het meer links liggen en sla rechtsaf richting Macquarie Field, de thuishaven van de Lake Macquarie City Roosters.

Deze club is in 1911 gesticht, maar het wordt niet echt duidelijk door wie. Het stadion is namelijk weer afgesloten en er is niemand die me binnen kan laten. Opnieuw één tribune en die staat hierboven. Dat ziet er allemaal nieuw uit, maar het onderstel dateert toch echt uit de oertijd. Erg mooie tribune, die een beetje ‘2de/3de divisie Schots’ aandoet. Aangezien ik nergens bij kan, snel maar weer verder.

South Cardiff SC

Vanuit Lake Macquarie is Cardiff niet ver weg. Ik ben er in een handomdraai. De Gunners spelen op Ulinga Park, maar dat stelt allemaal niet veel voor. Bovendien is er een cricket wedstrijd aan de gang op het hoofdveld. Ik zal de heren maar niet storen. Veel valt er toch niet te fotograferen…

Nee, de Gunners stellen enigszins teleur. Er zijn drie tribunes, maar die mogen die naam eigenlijk niet hebben. Zeg nou zelf, dat wat hieronder staat, kan toch moeilijk een tribune genoemd worden? Snel wegwezen, voordat een van die cricketers de slag van zijn leven slaat en met zijn bal mij aan de boundary KO slaat…

Toronto Workers Stags

Door naar de Lyall Peacock Oval, waar de Toronto Workers Stags spelen. De Herten beschikken over een fraaie tribune. De tribune staat hierbeneden afgebeeld en is best wel groot. Groter in ieder geval dan dat wat ik tot dusverre heb gezien. De rest van het complex ziet er ook fraai uit. Nee, er is niets mis met de Stags.

De Stags beschikken zelfs over iets wat ik nog niet heb aangetroffen: een clubshop! Nu niet onmiddellijk euforisch worden en nee, geef ook maar geen bestellingen door. Ik heb alles doorzocht en ik heb niets kunnen vinden… Maar toch, het geeft aan dat de Stags kunnen bogen op een redelijke supportersschare en dat stemt tot tevredenheid.

Cessnock City Hornets SC

Voor de laatste twee stadions van de dag moet ik buiten de stad zijn. Ze liggen in Cessnock en dat is even rijden. De club is opgericht in 1906, maar door wie is al weer niet duidelijk. Geen kip te bekennen. De hekken staan wel open dus ik kan het Transqual Stadium makkelijk binnen. Nou ja, Stadium is wel een groot woord voor wat ik aantref. Een overdekt en een onoverdekt bushokje. Daar moeten de Hornets fans het mee doen. Nee, van de Hornets gaat mijn hart niet sneller kloppen.

Wat wel nog grappig is, is het scorebord. Zoals bij elk team staan komen daar ook de resultaten van de jeugdteams op. Zou het soms uit 1906 resteren?

Weston Workers Bears SC

Door naar de laatste halte van de dag: Weston Park. Het stadion is afgesloten, maar ik heb geluk. Voor het eerst zie ik mensen rond het stadion. Er is namelijk een café naast het stadion en de barkeeper beschikt over sleutels van het stadion. Die krijg ik gewoon mee als ik ze maar terugbreng. Zijn autosleutels zitten er ook bij. Ik kan er zo mee wegrijden… Dat doe ik maar niet, maar ik kan wel Weston Park betreden. De barkeeper vertelde me al dat de Weston Workers opgericht is door de Welshe gemeenschap in Newcastle. En dat is ook wel te zien. De Bears beschikken over één tribune, maar die is dan ook typisch Engels. Fraai vakmanschap!

De club beschikt ook over een fraai kassahokje, netjes in de clubkleuren geschilderd en zoals dat hoort, zo rot als een mispel. Nu ik alle tien stadion heb gezien kan ik wel concluderen dat de Weston Workers het dichtst tegen voetbalambiance aanzitten. Je ruikt gewoon dat er hier gevoetbald wordt.

En voor de duisternis invalt heb ik mijn klus afgerond. We kunnen concluderen dat er weldegelijk voetbal op lager niveau bestaat in Australië, alhoewel op beperkte schaal. Maar toch, daar waar Europese immigranten aan het werk zijn geweest, kun je je toch vermaken op voetbalgebied. Jammergenoeg kwam ik alleen maar sprinkler installaties tegen en geen voetbaldieren, die me sappige verhalen hadden kunnen vertellen over de clubs en de competitie…

Lateral Boys