Pages Navigation Menu

Spreekbuis van de Lateral Boys

Categories Navigation Menu

Luxemburg 3 Fortuna Sittard 1

Luxemburg 3 Fortuna Sittard 1

Fortuna heeft inmiddels vier duels in de Jupiler League gespeeld. Twee keer gewonnen en twee keer verloren. Een ideaal moment om in een vrije week een oefenwedstrijd te plannen. De tegenstander is niet de minste, het is namelijk de nummer 128 van de wereldranglijst, Luxemburg. Na een heuse roadtrip verliest Fortuna met 3-1, na met rust nog met 0-1 te hebben voorgestaan.

 


29 augustus 2011

Luxemburg 3 Fortuna Sittard 1 

15. Gommans 0-1, 48. Kitenge 1-1, 68. Voorn (e.d.) 2-1, 74. Bensi 3-1.

Opstelling 1e helft: Voss; Geenen, Janssen, Dreesen, Schroyen; Gulpen, Voorn, Stolte; Nieuwland, Gommans, Diaz.
Opstelling 2e helft: Van der Jeugt; Janssen, De Boer, Goossens, Shakison; Schroyen (Lemmens), Secerovic, Voorn, Scheelen; Vandegard, Trstena.
Toeschouwers: 175
Scheidsrechter: Wilmes
Geel (Fortuna): –
Rood (Fortuna): –

Het is half twee in de middag als JC mij opbelt. Hij heeft nog een vierde persoon voor de reis naar Luxemburg gevonden. Naast hemzelf en Juul staat ook Benjemin al te popelen om dit snoepreisje mee te maken.

De reis kan uiteraard niet beginnen zonder de nodige proviand. JC en Juul hebben al boodschappen gedaan. De voorraad capri-sonne, blikjes bacardi cola en autodrop lijkt ruim voldoende voor deze relatief korte reis. Volgens de TomTom telt de heenreis naar Erpeldange slechts 165 kilometer, wat al een hele vooruitgang ten opzichte van de reis naar Leeuwarden is.

Met vol vertrouwen in de TomTom gaan we op pad. Via Maastricht rijden we België in alwaar we even de verkeerde richting kiezen. De baankeuze op de TomTom is niet helemaal helder en er ontstaat wat verwarring omdat er ook Luxemburg staat aangegeven op de borden. Wij moeten echter richting Aken/Verviers.

Onderweg zien we dat het glooiende landschap rond de Ardennen er nog altijd schitterend uitziet . We komen langs het Formule 1 circus in Spa-Franchorchamps en alles lijkt goed te gaan. Bij afslag 15, St.Vith ontstaan er echter de eerste problemen.

De weg die wij moeten volgen richten Luxemburg is afgesloten. We besluiten om een afslag verder te kijken of hier nog een weg parallel loopt. Terwijl we aan het rijden zijn besluit de TomTom dat zij haar grens heeft bereikt. Voor een BeNeLux Tom Tom is Duitsland blijkbaar een grens te ver en we zijn in onbekend gebied aan het rijden.

Na overleg met een andere Fortuna auto met hetzelfde probleem besluiten we om te draaien en de afslag voor St.Vith op te zoeken. Dit blijkt echter makkelijker gezegd dan gedaan. We nemen een afslag en zien ook een weg andere de andere kant lopen die ons weer op de snelweg leidt. Hoe we bij deze weg komen is echter een groot raadsel, er is geen brug te bekennen in ons gezichtsveld. We besluiten om nog een afslag verder te rijden in de hoop daar wel te kunnen draaien. Dit lukt en als we bij het terugrijden opeens wel de gezochte brug zien beseffen we dat het niet onze dag is. Uit de andere auto hebben we als tip gekregen om Vielsalm aan te houden en ook de oranje bordjes met Luxemburg erop te volgen.

De weg binnendoor naar Vielsalm is niet zonder obstakels. We komen vrachtwagens tegen die 40 km per uur rijden op een weg waar je 70 mag en we moeten noodgedwongen achter een oplegger met loszittende lading blijven rijden. Als er ook nog gewoon mensen over de weg gaan lopen terwijl we met 70 voorbij rijden, zijn we blij met elke kilometer die we verder komen.  In Vielsalm zelf missen we dan ook nog dat een oranje bordje met Luxemburg opeens blauw is geworden. Hierdoor zien we wel twee keer een legendarisch Frietkot wat al twintig jaar buiten werking lijkt te zijn. De TomTom blijft ons ondertussen terug sturen naar St. Vith.

We blijven zo’n anderhalf uur op 60 kilometer van Erpeldange rijden. Na het zoveelste oranje bordje komen we bij de rotonde waar we rechts naar St.Vith kunnen rijden, maar die weg is dus afgesloten. Wij moeten gelukkig naar links en de TomTom lijkt er weer zin in te krijgen. We mogen 15 kilometer rechtdoor rijden en lijken nu dus echt op de goede weg te zitten.

Omdat we nog toch bijna drie uur onderweg zijn besloten we om op zoek te gaan naar iets te eten. Als we het bordje ‘Friterie’ zien staan twijfelen we niet lang.


Voor een goed bakje friet zijn we altijd te porren

Er is een Nederlands/Franse/Duitse/Luxemburgse bestellijst en er staan zelfs Nederlandse lekkernijen op. JC ziet dat er geen verse kip op het spit zit en kiest uiteindelijk voor een lauwe shaslick en een stevig gekruide gehaktbal. Wij gaan voor de veilige opties.


Bring it on!

Een frietje met een frikandel en kipkorn is een vorstelijke maaltijd op dat moment. In ons beste meertalige dialect geven we onze bestelling op en de vriendelijke medewerkster lijkt ons nog te verstaan ook.

Terwijl JC buiten de groenvoorzieningen gaat voorbereiden aanschouwen wij ook de drive-in supermarkt die naast de Friterie ligt. Als we bij het Q8 tankstation ernaast nog wat extra proviand willen inslaan zien we dat we niet de enige Fortunezen zijn die hier gestopt zijn. We besluiten achter elkaar te blijven rijden om zo elkaar te kunnen ondersteunen in het vinden van de weg.

Nadat we ook de slalomrace rond de vrachtwagens hebben gewonnen rijden we Erpeldange binnen.  Op onze TomTom hebben we een willekeurige kruising aangegeven met de weg Gruefwee, alwaar het amateurcomplex zich moet bevinden. Dit blijkt niet de beste keuze van de dag.

We worden links omhoog een landweggetje opgestuurd waar normaal niet al te veel auto’s komen. Een enorm stijgingspercentage en een erg smalle weg zorgt ervoor dat dit niet de makkelijkste weg is om op te rijden. Als we boven op de berg zijn beland lijkt het alsof het een doodlopende weg betreft.


‘Waaaarrrr iiiiisss daaaat sta-di-on?’

Wij rijden iets te ver door, want wat blijkt, er gaat ook nog een weg naar onder. Deze is echter zo steil dat je hem niet eens meteen ziet liggen. Na een fotoceremonie met de andere Fortuna auto moeten we er toch aan geloven. JC zet de videocamera aan en we vervolgen de steile weg naar onderen. Een vrije val met enkele haarspeldbochten volgt. Als we beneden zijn aangekomen rijden we recht tegen het amateurcomplex An der Trel aan, onze plaats van bestemming. En dat na 4,5 uur reizen en 250 kilometer te hebben afgelegd.

Opgelucht parkeren we de auto en betreden we via een onofficiële ingang het complex van de voetbalclub FC 72 Erpeldange. Voor vijf euro kopen we een Billet D’entree bij de organisatie die wel goed had gezien dat je daar wel erg makkelijk het complex op kon lopen. We zien in dezelfde hoek al veel andere Fortunezen die ook al een roadtrip achter de rug hebben. De spandoeken worden netjes opgehangen, waarbij er wel een speciale vermelding mag gaan naar de waaghalzen die daarbij in de hekken klommen.


Wederom een nette choreografie van de Fortuna-boys

Als we bijna op het punt staan om zelf een balletje te gaan trappen worden we verzocht om achter de hekken te gaan staan. We besluiten om naar wat eten en drinken op zoek te gaan, de Friterie was immers al meer dan een uur geleden.

Als we bij het clubhuis aankomen, zien we dat er al twee mannen druk bezig zijn met het regelen van een BBQ. Deze ziet er uitstekend uit en het lijkt erop dat we de witte jassen van de Goodyear Commissie nog uit de auto moeten halen.  Zeker als we ook geen A-merken zien beginnen we te vrezen dat we een ster moeten uitdelen. Als de plaatselijke kok echter met zijn linkerhand de worsten gaat omdraaien, terwijl hij in zijn rechterhand een tang heeft moeten wij passen voor deze onhygiënische toestanden.


De Goodyear-commissie neem je niet in de maling 

Op het veld zien we een andere opstelling dan bij de afgelopen competitiewedstrijden. Danny Wintjens is thuisgebleven vanwege werkverplichtingen en het trainen van de E-jeugd. Verder zijn Marc Wagemakers, Fernando Ricksen en Danny Hoesen niet blessurevrij. Zij zijn wel bij de selectie, maar doen hoogstens wat op en neer rennen op het veld. Er lijkt nog enige paniek als ook Mark Voss om de hulp van de fysio vraagt, maar hij kan gewoon de eerste helft beginnen in het doel. Verder staan Joeri Schroyen, Roel Janssen, Timothy Dreesen, Rick Geenen, Ramon Voorn, Lars Gulpen, Richard Stolte, Thijs Nieuwland, Kevin Diaz en Harrie Gommans bij de aftrap in het veld.

De tegenstander van vandaag is het nationale elftal van Luxemburg. Luxemburg moet in de komende week twee EK kwalificatie wedstrijden spelen tegen Roemenie en Albanië en probeert in de wedstrijd tegen Fortuna daarvoor in vorm te komen. Bij de opkomst van de spelers is er een heuse wc-rollen actie. Na vakkundig aftellen gooit iedereen zijn rol op het veld, niet door iedereen in perfectie uitgevoerd. Het idee is echter lovenswaardig.


Hier moet JC wel weer achter zitten

Fortuna lijkt zich wat aan te trekken van de sfeeractie en begint  voortvarend aan de wedstrijd. Schroyen laat zich meteen van zijn beste kant zien door goed druk te zetten, maar zet zijn actie net te lang door. Nadat een goed schot van Stolte nog net geblokkeerd wordt, volgt er aan de linkerkant van het veld een schitterende aanval.

Kévin Diaz ziet Stolte diep gaan en geeft de bal heel slim binnendoor mee. Stolte geeft hierop een afgemeten voorzet aan Gommans, die de bal maar van twee meter in het dak van het doel hoeft te trappen. Een klasse aanval, die maar weer aantoont hoeveel meer kwaliteit we hebben met Diaz en Stolte in het veld.

Na de 0-1 lijkt Luxemburg iets meer in het spel te komen, maar tot echt gevaarlijke schoten komen ze niet. Als er al een schot op doel komt is het Mark Voss die zijn keeperkunsten etaleert. Nadat Nieuwland in een 3-2 situatie net iets te egoïstisch is, kunnen we met 0-1 gaan rusten.

In de tweede helft zien de 57 Fortunezen On Tour dat er een heel ander elftal op het veld staat. De enige drie spelers die terugkeren zijn Janssen, Schroyen en Voorn. De andere acht spelers zijn Sven van der Jeugt, Randell Shakison, Yoann de Boer, Roy Goossens, Faton Trstena, Adnan Secerovic, Mitch Vandegard en Wouter Scheelen.


Voor deze heren zit de wedstrijd erop

De wisseling in het doel heeft niet direct een positieve uitkomst op het scoreverloop. Na dom balverlies van Voorn komt Van der Jeugt te twijfelachtig uit en kan Joël Kitenge de 1-1 in het lege doel schieten. Luxemburg lijkt beter in het spel te komen en Fortuna komt er nauwelijks uit. Shakison wordt nog even gevaarlijk na een goede rush aan de linkerkant van het veld, maar het is eigenlijk wachten op de 2-1.


Luxemburg begint te drukken

Het uitverdedigen wordt steeds krampachtiger. Voorn weet hierbij zelfs bijna een van de geparkeerde auto’s te raken. Even later is het diezelfde Voorn die voor de volgende treffer zorgt. In eigen doel wel te verstaan. Bij een vrij trap staat hij weer eens lucht te dekken en hij kan de bal makkelijk wegtrappen. Hij raakt de bal echter op zo’n manier dat deze de andere kant het doel in vliegt. Klasse afwerking natuurlijk, maar niet in het juiste doel.

Voor Voorn is dit het teken om de aanvoerdersband nog steviger aan te trekken, voordat De Boer hem misschien af komt pakken. Als erna Janssen ook nog kinderlijk in de fout gaat kan Stefano Bensi de 3-1 langs Van der Jeugt schuiven. We zien nog een erg goed kopbal van Kitense die op de paal belandt. Fortuna kan hier nog altijd bitter weinig tegenover stellen en moet berusten in een 3-1 eindstand.

Fortuna speelt wederom geen slechte wedstrijd, maar komt op beslissende momenten net te kort. Er worden nog altijd teveel persoonlijke fouten gemaakt, maar die kunnen er hopelijk worden uitgehaald. Al met al, geen slechte oefenpot. Fortuna en haar supporters hebben zich goed gepresenteerd aan het Luxemburgse volk.


Acrobatenwerk in Luxemburg

Nadat alle vlaggen weer naar beneden zijn gehaald worden er al wat routes uitgewisseld voor de terugweg. Er schijnen supporters via Bastenaken terug te rijden, maar wij kiezen ervoor om achter onze raadgevers van de heenweg aan te rijden. Ditmaal verkiezen we wel de hoofdweg van Erpeldange om het stadje te verlaten. Het is wel weer een stuk om, via Vielsalm, maar het is in ieder geval een veilige weg terug.

Op een slecht aangegeven hoge drempel na, na een 70 km weg, rijden we rond half twaalf weer Nederland in. Op de tonen van Coldplay rijden we eerst nog naar Maasmechelen om Juul af te zetten, waarna in Brunssum Benjemin zijn bed kan opzoeken en in Geleen JC nog op zoek kan gaan naar een witte kat. Een trip van in totaal acht uur rijden, voor een wedstrijd van negentig minuten. Maar het was het allemaal meer dan waard.

Evert