Pages Navigation Menu

Spreekbuis van de Lateral Boys

Categories Navigation Menu

Dierenmanieren in Eupen

Dierenmanieren in Eupen

De eindronde in de Belgische Tweede Klasse is voor de helft onderweg. Er zijn nog twee ploegen die nadrukkelijk aanspraak maken op de tweede promotieplek, naast kampioen OHL. Het gaat dus spannend worden. Redenen te over om richting één van de drie Oostkantons te trekken en de Bergense zegetocht met eigen ogen te gaan aanschouwen.


Thuisgekomen na de goedgesmaakte verplaatsing naar Lommel wordt meteen de tv aangezet. Op teletekst wordt gespeurd naar het resterende programma in de eindronden. Op donderdagavond speelt Eupen thuis en dat ligt quasi om de hoek. Bij Aken rechtsaf en na een paar kilometer kom je in Eupen uit.

Die inschatting blijkt prima te kloppen. Na ruim een half uur passeren we Aken en nemen bij Kreuz Aachen de E40 richting Lüttich. Na een paar kilometer verlaten we deze fameuze autostrade ter hoogte van Eynatten en rijden het piepkleine dorpje binnen dat beroemd is vanwege Handball Club Eynatten. Wat basket betekent voor Pepinster is het handbal voor Eynatten. Nooit van gehoord, niks te beleven, maar dankzij het handbal bij iedereen bekend. Komend seizoen is mijn voormalige gymnastiekdocent wederom trainer van het eerste herenteam. In het verleden heeft hij meer succes gekend met HC Eynatten dan met mij, dat staat als een paal boven water.

Na een klein kwartier binnendoor te hebben getuft passeren we het station van Eupen en stomen de berg op, richting Stadion Am Kehrweg. Eupen doet heel erg Duits aan en dat is eigenlijk wel grappig om te zien. Een Duitse enclave in België dat toch vooral het nieuws haalt vanwege de eeuwige taalstrijd tussen Vlamingen en Walen.

Na wat gezoek naar een parkeerplek vragen er aan een mevrouw die in haar tuin staat te werken toestemming om op haar oprit te parkeren. Nadat permissie is verkregen stappen we richting loketten. Onze auto laten we achter in een straat die de naam ‘An der Goldenen Hand’ draagt en dat geeft ons een goed gevoel.

Het stadion ligt op een heuvel en het is een hele toer om de loketten te bereiken. Aan de achterzijde van het stadion gaat dat alvast niet lukken. Wegversperringen met prikkeldraad zorgen ervoor dat het uitvak vandaag verboden gebied voor ons is. Dan maar proberen in een thuisvak te geraken en dat lukt wonderwel. De entreeprijzen zijn vandaag laag gehouden: € 10 voor een zit- en € 5 voor een staanplaats. Geen geld dus.


In Eupen gaat het op en af

Ondertussen vragen we ons stelselmatig af welke taal we vandaag dienen te spreken. Het Nederlands wordt ons inziens prima verstaan en we hebben mensen al Frans horen spreken. Officiële voertaal is Duits al hebben we de indruk dat onderling vooral een soort dialect wordt gesproken dat aanleunt tegen het Lëtzebuergesch. Thuisbrengen kunnen we het derhalve niet. Vreemd.

Omdat we aan de vroege kant zijn, is het stadion nog akelig leeg. Dat geeft ons de mogelijkheid om eens goed rond te neuzen. In tegenstelling tot ons eerdere bezoek aan Eupen is er behoorlijk wat veranderd. Ons valt op dat het veld er egaal en kortgeknipt uitziet. Als water-en-zeep-voetballers letten we daarop en het lijkt ons sterk dat ons dat in 2005 zou zijn ontgaan.


Mijn jeugdidool Marc Hendrickx is aan zijn opwarming bezig

Ook qua tribunes heeft het stadion een metamorfose ondergaan. Afgelopen seizoen promoveerde de club namelijk naar de hoogste voetbalafdeling en heeft het stadion aangepast aan dat voetballandschap. Het resulteert in een mooi, knus (en hopelijk gezellig) stadionnetje dat plaats biedt aan zo’n 8.000 toeschouwers en een hagelnieuw veld.


Ook het speelveld is nieuw aangelegd

Onze eerdere zoektocht naar betaalbare pins zet zich voort in Eupen. Op haar internetsite hebben we gelezen dat ze een hagelnieuwe fanshop in gebruik hebben genomen, maar die is gesitueerd in Eupen Plaza, een shopping centre in het centrum van Eupen. Een dienstdoende steward doet navraag bij een juist passerende brunette en zijn schudt amechtig ‘nee’.

Het gaat in deze om één van de twee secretaresses van Eupen, Samantha Kumst. De slanke en bij vlagen sexy ogende jongedame zou heel wat hebben losgemaakt bij Dominique Strauss-Kahn, maar niet bij ons. Welke club speelt het klaar om een fanshop te hebben en deze te sluiten als er wordt gevoetbald? ‘Op deze manier gooit Eupen haar eigen ramen in’, mompel ik tegen Ralf.

Tijd voor een versnapering en die hopen we te verkrijgen in een soort van feesttent die naast de hoofdtribune staat. Bij binnenkomst vallen we prompt van ons geloof: er staat een vitrine met heuse merchandising! Fanions, shawls, t-shirts, bekers, stickers: het bestaat! Terwijl Ralf een zestal jetons aankoopt, loopt mij het water in de mond van al dat moois in de vitrine. Het wordt nog mooier als een ruimbemeten zestiger met een enorme waterpomptang een poging gaat wagen de vitrinekast te openen. Ondanks dat een schroevendraaier handiger zou zijn geweest, gaat hij met bruut geweld proberen de schroef uit te kast te wrikken.


De fanshop staat symboolvoor Eupen: klein aber fein

Vanwege het fijne weer buiten, is de temperatuur in de tent behoorlijk opgelopen en het zweet parelt op zijn voorhoofd. Uiteindelijk lukt het hem de deur te openen zonder het glas te breken. Dat zou mijn ‘Op deze manier gooit Eupen haar eigen ramen in’ een andere dimensie hebben gegeven. Apetrots schaf ik me dan ook een ‘Tass’ aan waarmee ik gekend mokkenverzamelaar Eppo vast en zeker zijn ogen zal uitsteken!

Na het nuttigen van enkele cola’s lopen we rustig richting speelveld. Van een echte fancultuur is nauwelijks sprake. Het lijkt meer op een dorpsclub die de laatste jaren ongekende successen heeft beleefd.

Via de staantribune achter het doel (alwaar de fanatieke aanhang zicht bevindt) lopen we naar de zittribune aan de lange zijde. Natuurlijk nemen we plaats op Vak C. Aan onze rechterzijde is het uitvak gesitueerd en daar is het nog behoorlijk kalm. Haast niemand te zien en dat frappeert ons enigszins, aangezien ‘Les Dragons’ toch ongeveer 160 supporters meenamen naar Lommel, verleden week.


Draken en panda’s zijn zich zij aan zij aan het opwarmen

Rond de middencirkel loopt de mascotte van Eupen rond, een levensgrote panda. Dansend op de tonen van de nieuwste hits van Scooter en Pitbull featuring Ne-Yo, Afrojack & Nayer kijkt hij in het rond en neemt de omgeving in zich op. ‘Er zijn vandaag wel héél weinig toeschouwers’, zo moet hij gedacht hebben. En inderdaad, het is niet bijster druk.


De spelers zijn klaar om te beginnen

Vandaag vechten ‘De Panda’s’ voor hun laatste kans om in de Jupiler Pro League te blijven en dat moet gebeuren tegen ‘Les Dragons’ uit Bergen. Zij staan zowaar aan kop van het klassement en zullen hun huid zo duur mogelijk verkopen. Het is echter Eupen dat flitsend uit de startblokken schiet. Binnen de minuut hebben ‘De Panda’s’ een hoekschop verdiend die wordt getrapt door Kapitän Danijel Miličević. Spits Jefferson kopt de bal op doel, maar Cédric Berthelin is op post.

Ondertussen is ook de bus met de Ultras Mons gearriveerd en zorgen, samen met de Dragon Side, voor aardig wat sfeer. Ook de andere aanwezigen in het uitvak worden hierdoor geïnspireerd en zingen vlotjes mee. Ongeveer 100 mensen zorgen constant voor een warme sfeer. Aan de overzijde zijn de zebra’s (er staat toch ècht ‘Zebras’ op hun banderole) akelig stil. Zouden zich reeds hebben neergelegd bij een eventuele degradatie?

Ondertussen krijgt ook Bergen enkele kansen. De linksachter van Eupen, Enes Saglik, ziet louter de hielen van Tim Matthys en loopt alleen maar achter de rechtsbuiten van Bergen aan. Het is te wijten aan de onkunde van de Bergense spitsen dat er geen bal in doel vliegt.

Maar ook Eupen komt aan spelen toe. Na een kleine tien minuten is het Matthias Lepiller die een vrije trap prachtig richting kruising trapt. Berthelin is bij de pinken en tikt de bal knap corner. Het is een eerste keer dat er een flauw applaus opstijgt vanaf onze tribune.

‘De Panda’s’ ruiken min of meer hun kans en drukken steeds verder door. Eigenlijk is dit het spel dat Bergen het liefste speelt. De rappe flanken krijgen zo meer en meer ruimte. Op links is het Zola Matumona die Alex Costa dos Santos een keer te snel af is en door de defensie dribbelt. Zijn schot eindigt tenslotte in de staantribune achter het doel van Olivier Werner.


Bergen bouwt aan een aanval

Nadien is het nog Mustapha Jarju die nog een reuzenkans mist vooraleer Matthys een perfecte voorzet aflevert. Doelpuntenmachine Jérémy Perbet staat goed opgesteld en kopt de 0-1 achter Werner. Het vak naast ons gaat volledig uit haar dak. Niet veel later is het rust.

De pauze wordt gebruikt om ons richting eetgelegenheid te begeven. En die is niet misselijk. Een enorm houten chalet doet dienst als frietkot en de meest uiteenlopende streekgerechten zijn verkrijgbaar. Ik laat de Bratwurst van € 4 voor wat ze is en bestel voor een Euro minder een bakje frites. Saus is gratis en in grote hoeveelheden verkrijgbaar. Een flinke klodder andalouse saus maakt het geheel af. De keukenmeisjes hebben prima werk afgeleverd, hetgeen nog niet kan worden gezegd van de man waarbij ik afreken. Ik geef hem een muntstuk van twee en twee van vijftig cent, maar dat is hem al te machtig. Hij geeft me het muntstuk van twee en eentje van vijftig terug en zegt ‘Bitte’. Het is dat Eupen zo’n sympathieke uitstraling heeft, want anders had ik het geld weer aangenomen.

Na het wegwerken van het bakje frites gaan we alles wegspoelen in de eerder gefrequenteerde feesttent. Daar zijn nauwelijks mensen aanwezig en ruilen onze laatste jetons om voor een drankje. Het is duidelijk dat ook bij Eupen redelijk wat vrijwilligers in de weer zijn op wedstrijddagen; dat zien we graag! Echte clubmensen!


De gemütliche Sportanlage van KAS Eupen

Omdat de wedstrijd inmiddels alweer is hervat lopen we terug naar onze plekjes op Vak C. Snel nog even een plasje plegen en weer gauw terug naar onze plaatsen. We gaan nu iets meer naar links zitten. Verder geen probleem, aangezien er nauwelijks volk zit.

Ondertussen is Bergen op zoek naar een tweede doelpunt. Aan de zijde van Eupen is het slechts aan de doelman te danken dat er nog altijd maar 0-1 op het bord staat. Bij winst heeft Eupen nog een waterkansje op handhaving in Eerste. Hardop vragen we ons af hoe dat dan zou moeten. Op het veld lopen alleen maar ‘showvoetballers’. Iedereen kan best aardig voetballen, het ziet er leuk uit, maar gevaar stichten is een ander paar mouwen.

Rechtsbuiten Pablo Chavarria mag dan wel de Eupense topscorer zijn in de eindronde, vandaag speelt hij erg ongeïnspireerd. En ook andere ronkende namen zoals spits Jefferson en middenvelder José Espinal bakken er vrij weinig van. Ze lijken zich meer bezig te houden met hun uiterlijk en de kleur van hun voetbalschoenen dan met de handhaving van ‘De Panda’s’. Enige dissonant in het geheel is Jérôme Collinet. Zijn onmiskenbare zwarte hals en gele tanden verraden zijn Kerkraads verleden.

Toch gaan ook de ‘Zebras Eupen’ achter de ploeg staan. De uit voornamelijk uit tieners bestaande ultragroepering steekt zelfs een paar fakkels af, maar veel baat het niet. Het is Bergen dat dicteert of in ieder geval niet in de problemen komt.

Sterker nog, Bergen diept de kloof nog wat uit. Na ruim een uur speelt Nicolas Timmermans de bal in de diepte en Jérémy Perbet sprint er achteraan. Hij houdt een verdediger af en lobt de bal in doel: 0-2. Voor de Fransman is het de derde keer op rij dat hij tweemaal scoort. Al met al is het zijn 20e goal in 18 matchen. Een uitmuntend gemiddelde!


Het uitvak zorgde voor heel wat ambiance

De voorsprong geeft ook de ultras in het uitvak veel moed. Het lijkt wel of er steeds meer mensen gaan meezingen. In ieder geval is het er oergezellig. Meermaals galmt het ‘Waar is dat feestje? Hier is dat feestje!’ door het uitvak. Het gemoed wordt ook nog eens beter als men de tussenstanden doorkrijgt van Lommel UnitedWaasland-Beveren. De voorsprong van de Waaslanders wordt met twee doelpunten teniet gedaan, waardoor promotie voor ‘Les Dragons’ plots wel héél dichtbij komt.

In het vervolg van de wedstrijd krijgt Eupen nog wel een paar kleine kansjes, maar heeft de moed eigenlijk al opgegeven bij de 0-1. Als we om ons heenkijken zal iedereen toch beseffen dat de degradatie een feit is, maar dat valt nauwelijks van de gezichten af te lezen.

Na een paar minuten blessuretijd fluit Peter Vervecken af en kan het Bergense feest pas echt beginnen. De Eupense spelers lopen linea recta richting kleedkamer op een enkeling na. De jeugdige supporters achter het doel krijgen van een paar spelers nog een klaphandje en dat was het dan. Eupen leefde één seizoen lang op een rose wolk maar het sprookje is nu uit. Vanaf komend seizoen zal het weer Exqi League zijn voor ‘De Panda’s’ en dat lijkt niemand te deren. Geen traantjes die worden weggepinkt, geen wanhoop en zeker geen rellen. Helemaal niks.


De Zebras Eupen krijgen een klaphandje van de spelers

Bergen daarentegen lijkt in de zevende hemel te verkeren. Qua infrastructuur en achterban hebben de Henegouwers heel wat meer dan Eupen in Eerste Klasse te zoeken en het is aan hen om dat zondag aanstaande klaar te spelen. Winst op De Freethiel betekent promotie.

Na het maken van enkele foto’s van het verder lege stadion begint voor ons de terugreis. Het geitenpad dat leidde naar de loketten begaan we nu in omgekeerde richting en enkele minuten later staan we naast onze auto in ‘An der Goldenen Hand’.

Op de radio pikken we nog mee dat ADO Den Haag met 4-2 heeft gewonnen, waarna we ons op de weg concentreren. Jammer genoeg begint het einde van het voetbalseizoen nu ècht te naderen. Gelukkig staat over een paar weekjes SVM alweer op het programma.

We just can’t get enough!

Michel Hennen