Pages Navigation Menu

Spreekbuis van de Lateral Boys

Eregalerij

Eregalerij

De één krijgt een Van der Padt-trofee in zijn handen gedrukt, de ander een brevet van onvermogen opgespeld of valt een spreekband ten deel. Inderdaad, laureaten zijn bij de Lateral Boys aan het juiste adres. Waardering alom en wij spreken dat ook uit middels deze rubriek.


Cosmin Contra
28 februari 2002 zal voor altijd een speciale dag blijven. Niet alleen wordt op die dag de verjaardag van één der Lateral Boys gevierd (hij viert die bewuste dag zijn 24e verjaardag), het is ook de dag dat de eerste (en tot nu toe enige) Nederlandse club weet te winnen in het Stadio Guiseppe Meazza van AC Milan. Aldaar neemt deze groomacht het namelijk op tegen Roda JC in de strijd om de UEFA Cup. Inzet is een plaats in de kwartfinale. Voor Milan lijkt de wedstrijd een formaliteit te worden. Immers, tien dagen eerder hadden de Rossoneri de wedstrijd in Kerkrade reeds met 0-1 gewonnen door een doelpunt van José Mari. En het verdedigen van een voorsprong, dat hoeft niemand een Italiaanse ploeg te leren.

cosminmariuscontraDe praktijk is toch enigszins anders. Roda heeft een Belg als trainer en die zijn doorgaans sluw. Nadat de Kerkradenaren eerst een studieronde inlassen en met 0-0 de rust halen, gloort er wat steeds wat meer hoop in de geel/zwarte harten. De meegereisde dagjesmensen beginnen te geloven in een stunt, want één doelpunt scoren en een verlenging is een feit. De Fortuna-supporters halen rond de 70e minuut hun worst-case scenario uit de kast, nadat MVV-icoon Mark Luypers de 0-1 tegen de netten schiet. Het zal toch niet zo zijn dat het grote Milan zich laat ringeloren door een paar domme krachten uit de Oostelijke Mijnstreek?

Even later komt alles wat Fortuna-aanhanger heet te zijn weer lichtjes bij positieven, nadat Regillio Vrede van het veld wordt gestuurd. Ook in de verlengingen is Milan vooral met haar hoofd bij de aanstaande stadsderby tegen Internazionale. Roda weet ook dit half uur met 10 spelers te overleven waardoor strafschoppen moeten gaan beslissen wie van deze twee clubs naar de kwartfinale mag.

Ondertussen is van een live-uitzending al geen sprake meer. Zelfs de NOS acht de kans dat Roda in Milaan een resultaat zal halen als niet-bestaand. Andere programma’s gaan voor. Wat resteert is het kijken naar teletekst. Inmiddels hebben Yannis Anastasiou en Garba Lawal voor Roda en Christiano Brocchi en Andrea Pirlo voor Milan gescoord. Alle overige spelers hebben gemist.

Omdat Roda aan de serie is begonnen, mag Eric van der Luèr Roda’s vijfde strafschop nemen. Hij mist. Voorlopig grote euforie in de huiskamer, al moet Milan nog wel één strafschop nemen. Deze zware taak ligt plotsklaps op de schouder van Cosmin Contra. Ehh, wie? Betreft het hier een Italiaanse Van der Padt-winnaar? Niet direct, maar Contra is zeker geen grootheid. Hij viel op in Deportivo Alavés’ successeizoen 2000-2001 (het haalde de finale van de UEFA Cup) en vertrok voor fl. 26 miljoen naar Italië. Daar aangekomen, speelt Contra wel regelmatig, maar ècht overtuigen kan hij eigenlijk nooit.

Nou ja, en deze mijnheer moet Milan naar de kwartfinale schieten. Hij neemt zijn aanloop en … schiet onberispelijk binnen! Milan door, Roda eruit. Niet vaak een verjaardagscadeau ontvangen waarvan zó lang is nagenoten!

Inderdaad, nog altijd is Roda de enige Nederlandse club die ooit in Milaan van Milan heeft gewonnen, maar het betrof hier een Pyrrusoverwinning. En ja, die zijn geen fluit waard! Cosmin, je hebt hiermee een plaatsje verdiend in de LB-Eregalerij!

Harro Knijf
Op 10 juni 2009 speelt Fortuna Sittard misschien wel de belangrijkste wedstrijd in haar bestaan. Tegenstander is de almachtige Koninklijke Nederlandse Voetbalbond. Plaats van handeling is de Utrechter rechtbank.

Supporters reizen met zweethanden af naar Utrecht, waar voorzieningenrechter mr. J. (Jaap) Sap gaat toetsen of het besluit van de KNVB om Fortuna geen toegang te verschaffen tot de competitie 2009-2010 rechtmatig is geweest. Volgens directeur Betaald Voetbal Henk Kesler maken we de reis voor nop, aangezien de rechter slechts een marginale toetsing gaat uitvoeren op het genomen KNVB-besluit.

harroknijfAkkoord, maar wat is erop tegen om zelf te gaan luisteren naar wat er allemaal mis is gegaan? Dat er veel mis is gegaan is duidelijk. Fortuna’s advocaat, mr. M.C. (Maarten) Schepel, noemt een aantal procedurefouten op. Zo geeft hij bijvoorbeeld aan dat de Licentiecommissie niet onafhankelijk is geweest. In concreto; Drs. M.I.F. (Mark) van Boekel (één van de drie commissieleden) is (via een omweg) aandeelhouder van Van Boekel, Smits en Willems Belastingadviseurs. Deze maatschap heeft bij Willem II één business-seat. Dit is in strijd met de reglementen van de KNVB. Het gaat hier om een fundamenteel beginsel teneinde mogelijke partijdigheid in de kiem te smoren.

Nadat Maarten Schepel dit naar voren heeft gebracht, wordt de advocaat van de KNVB, mr. H.J.A. (Harro) Knijf, in staat gesteld hierop te reageren. Blij dat we dat hebben mogen horen.

Harro Knijf haalt aan dat we niet moeilijk moeten gaan doen over één (zoals hij zegt) ‘aangeklede stoel’. Gezien het bedrag dat hiervoor dient te worden betaald (jaarlijks meer dan € 4.000) is er meer sprake van een supporter dan van een sponsor. In feite dient de vraag ‘Wat is een sponsor?’ te worden beantwoord. Jaap Sap wil deze beantwoord zien door naar de website van Willem II te gaan en daar te klikken op ‘sponsoren’. Staat de naam van het bewuste belastingkantoor ertussen? Harro Knijf moet het hoofd buigen; het bewuste kantoor staat daar wel degelijk tussen.

Tevens voert Schepel aan dat de Licentiecommissie van de KNVB uit drie leden bestond, waarbij slechts één lid de hoedanigheid van meester in de rechten had. De reglementen schrijven voor dat de commissie uit ten minste vijf leden dient te bestaan, waarvan er ten minste drie de hoedanigheid van meester in de rechten moeten hebben. Ook op dit punt gaat de KNVB nat, iets dat Knijf maar schoorvoetend toegeeft.

Schepel geeft ook aan dat de reglementen voorschrijven dat indien de Licentiecommissie een licentie intrekt, de desbetreffende club daarvan per aangetekende brief op de hoogte wordt gesteld. Deze brief heeft Fortuna nooit mogen ontvangen. Jaap Sap kan zijn oren niet geloven en vraagt Knijf om een reactie hierop. Knijf pakt zijn klapper erbij, zegt de brief even te zoeken, schudt zijn papieren door elkaar en vraagt nog wat tijd. Na een minuut heeft Sap er genoeg van en vraagt nogmaals of de brief al dan niet is verstuurd. En nee, als Knijf de brief niet heeft, zal deze wel niet verstuurd zijn, nietwaar? Knijf bijt wederom ferm in het stof.

Als klap op de vuurpijl brengt Schepel nog te berde dat de Licentiecommissie geen ‘hoor en wederhoor’ heeft toegepast in de hele zaak. Knijf doet dit voorval af  als een ‘muizeholletje’. ‘Een krater van een fout’, zo kwalificeert Schepel dit. Pagina één van het boek ‘Rechtspraak voor Dummies’ doet hiervan verslag. Een grovere schending van dit elementaire rechtsbeginsel is haast onmogelijk.

Sap heeft genoeg gehoord. De hele procedure die de voetbalbond heeft doorlopen deugt voor geen meter en het KNVB-besuit kan linea recta in de prullenmand. En daar sta je dan, als raadsman van de almachtige voetbalbond, die er een potje van heeft gemaakt. Natuurlijk was het de afgelopen jaren bij Fortuna een grote puinhoop. En ja, als de procedures correct waren gevolgd, had de club nu niet meer bestaan. Maar zo werkt dat niet in Nederland. Des te aandoenlijker hoe Knijf probeerde recht te praten wat krom is. Toegegeven, niet hij, maar de KNVB heeft er een potje van gemaakt. En, zoals zo vaak, wordt de boodschapper ergens op aangekeken. Desondanks heeft Harro een welverdiend plaatsje in onze LB-Eregalerij verdiend met zijn aandoenlijk, maar nergens op lijkend betoog!

Fuat Çapa
Als er iets is dat Fortuna maar niet onder de knie krijgt, is het wel het spelen van derby’s. Doorgaans ‘speelt’ Fortuna deze niet, maar ‘ondergaat’ ze. Wat we ook hebben geprobeerd, het wil maar niet lukken. Is de druk te groot door de aanwezigheid van juist dat beetje extra aandacht van media en publiek? Waarom hebben Roda JC en MVV dit facet van het voetbalspel juist wèl onder de knie? Niemand die het weet.

Elke derby wordt met angst en beven tegemoet getreden en de opmerking ‘met een punt ben ik vandaag al dik tevreden’ is veelgehoord. En eigenlijk is dat vreemd. Hoe kun je nu tevreden zijn met een punt tegen een tegenstander die het hele seizoen zwakker is (zoals MVV in het verleden) of waarom kun je een kwaliteitsverschil (Roda JC/MVV) niet compenseren met strijdlust? Dat is toch doodnormaal, zou je bijna denken. Volgens de letter van de wet is dit ook doodnormaal, alleen zijn deze wetten niet van toepassing op Fortuna op het moment dat een wedstrijd tegen een buur geprogrammeerd staat.

28 mei 2008 zal echter een datum zijn die de meeste Fortuna-supporters niet gauw zullen vergeten. Die donderdag presenteert MVV namelijk haar nieuwe trainer in de persoon van Fuat Çapa. De aimabele Belgische Turk zag dat de Maastrichtenaren Robert Maaskant waren kwijtgeraakt aan NAC, klom in zijn pen en stuurde een open sollicitatiebrief naar Joseph Goumans. Gek genoeg hapte Goumans toe en vulde zo de vacature van hoofdtrainer in.

Het zal echter tot 7 november 2008 duren vooraleer de meesten beseffen dat 28 mei voordien een historische dag was. Na afstraffingen in het seizoen 2007/2008 (4-1 in Maastricht; 0-7 in Sittard) weet Fortuna met 0-2 te winnen in De Geusselt. Niemand, maar dan ook niemand houdt met dit scenario rekening. De dienstdoende scribent deze avond schrijft onder andere:

7 November 2008. Het jaarlijks uitstapje naar voetbal(straf)kamp De Geusselt staat weer op het programma. De met hoofdletters in de agenda genoteerde afstraffing. 90 minuten lang spitsroeden lopen en tot op het bot vernederd worden. Spelers die vrouwe Fortuna, zo diep door het stof laten kruipen, totdat ook het laatste overgebleven restje eer besmeurd is’.

Na afloop van de partij weet Çapa zijn teleurstelling nauwelijks te verbergen. Hij mompelt wat over ‘countervoetbal’ en ‘een voortreffelijke doelman’, maar verder lijkt zijn analyse nergens op. Het is duidelijk dat enige vorm van zelfreflectie dit heerschap vreemd is. Ook buiten het veld regeert de sportiviteit niet. Schermutselingen op de tribune, op de parking; blijkbaar zit het de MVV-aanhang hoog.


Fuat Çapa dirigeert MVV naar wederom een nederlaag in een derby

Maar, zo denken ze in Maastricht, er is nog altijd de terugwedstrijd. En inderdaad, die is er inderdaad. Daar waar de verloren thuismatch nog werd omschreven als een incident, laat Fortuna zien dat dit alles behalve een incident was. Met voormalige MVV-spelers Danny Schreurs en Ramon Voorn als aanjagers laat Fortuna MVV bij tijd en wijle sterren zien. Het centrale verdedigingsduo blijkt nu ook in de praktijk statisch en traag en Gunther Thiebaut wordt nu wèl een keer aan banden gelegd.

Ook na deze wedstrijd zoekt Çapa de schuld bij anderen. ‘Er is een ploeg die wil opbouwen en een ploeg die wil breken. En Fortuna wil alleen maar breken’, is zijn lachwekkende conclusie van deze avond.

Ook in het seizoen 2009/2010 staat de voortreffelijke Çapa weer op de stoep van het Fortuna Stadion en ook deze keer zal hij zich dit bezoek anders hebben voorgesteld. 1.100 MVV-supporters krijgen het deksel op de neus en worden met een 2-0 nederlaag huiswaarts gestuurd. Na afloop wil Çapa wel even zeggen wat hij ervan vond. ‘MVV moet het hebben van combinatievoetbal. Dat hebben we laten zien tegen ploegen die willen en kunnen voetballen. We kunnen dus niet ineens agressief gaan voetballen’, is zijn heldere conclusie. Helemaal gelijk. Doe zo verder en MVV pakt nooit meer een punt tegen Fortuna.

1 februari 2010 gaat de boeken in als een keerpunt in de Fortuna-geschiedenis. Çapa is de aanhoudende dreigementen van de MVV-aanhang dermate beu, dat hij zijn ontslag indient. Eén van zijn laatste uitspraken is ‘het is niet leuk meer om thuiswedstrijden te spelen’. Het is onduidelijk of hij hiermee de wedstrijden tegen Fortuna bedoelt.

Later dat seizoen speelt het tegen degradatie vechtende Fortuna weer in De Geusselt. Hetgeen wij voorspellen komt uit: Fortuna verliest met 2-1. Onnodig en misschien wat onverdiend, maar daar koop je niks voor. Het tijdperk Çapa is ten einde en dat betreuren wij ten zeerste.

Om deze uitstekende trainer niet te vergeten hebben we voor hem een welverdiend plaatsje in onze LB-Eregalerij ingeruimd. Fuat, het is je gegund!