Pages Navigation Menu

Spreekbuis van de Lateral Boys

Categories Navigation Menu

FC Eindhoven 1 Fortuna Sittard 0

Vrijdag 30 november, nieuwe periode, nieuwe kansen. Dat is althans de boodschap, afgaande op de berichten van de officiële site van Fortuna. Vandaag staat de uitwedstrijd tegen mede-laagvlieger FC Eindhoven op het programma. Een op papier uitgelezen kans dus om het geschonden blazoen weer enigszins op te poetsen. Voor de die-hard Fortunavolger echter een reden om met des te meer wantrouwen af te reizen naar de plaats van bestemming.


30 November 2007

Beloofde vooruitgang blijkt neurolinguïstische onzin

FC Eindhoven 1 Fortuna Sittard 0
Doelpuntenmakers: 91. Nelemans 1-0
Opstelling: Christianen, Geenen, Grabovac, Op den Kamp, Van Driel, Simone, El Hammouchi, E. Guvenc (83. Schreurs), Heinrichs, Derksen (60. Cornelia), Jacobs (75. Bouhadan)
Toeschouwers: 1.720
Scheidsrechter: Winter
Geel (Fortuna): Heinrichs
Rood (Fortuna): –

Door de jaren heen weet Fortuna immers de wedstrijden, die men eigenlijk niet kan/mag verliezen, toch op een of andere manier vrijwel nooit tot een goed einde te brengen. Het zogenaamde ‘mentale weerbaarheid spook’, zoals de capo van deze website het in het clubblad van de “SV Nao Veure” zo treffend wist te omschrijven.

Vandaag geen busreis voor de redactie van deze site, maar gezien de korte afstand prefereren we het eigen vervoer. De heenreis verloopt zonder problemen en ruimschoots op tijd arriveren we bij het Jan Louwers Stadion. De entreeprijs blijkt 11 euro te zijn, al is het mij niet helemaal duidelijk of het hier om een of twee tickets gaat. Bij het betalen met ‘gepast’geld, vraagt de kassier namelijk of ik twee kaartjes moet hebben. Aangezien ik, zover ik weet geen gespleten persoonlijkheid heb, geef ik netjes aan, met een kaartje voldoende te hebben.

Eenmaal binnen de hekken, begeven we ons richting de ‘Henk Bloemers tribune’. Daar aangekomen blijkt de Tifosi United crew al druk in de weer geweest te zijn. De sfeergroep maakt zich op voor een primeur in het Nederlandse voetbal, namelijk voor de eerste keer een sfeeractie in een uitvak door middel van een hijssysteem. Natuurlijk een iniatief waar we veel sympathie voor kunnen opbrengen.

Aangezien de toch redelijke opkomst van de Fortuna-aanhang, besluit ik om al voor aanvang van de wedstrijd de keuringsjas ten behoeve van de ‘Goodyear Commissie’ aan te trekken. Een blik op de menukaart, maakt de keuze vrij eenvoudig. De enige warme hap die verkrijgbaar blijkt te zijn is een broodje worst. Daar we al vaker een keuringsrapport hebben uitgebracht in Eindhoven, zet ik op voorhand al een groot vraagteken bij dit culinaire hoogstandje.Bij het cateringspunt is overigens geen enkel teken te aanschouwen dat het hier gaat om een A-merk. Het broodje is vers en de worst is redelijk warm te noemen. Ook de smaak valt reuze mee, niet te vettig, te waterig of te papperig. Nee, afgaande op de eerste ingevingen, heeft het broodje worst hier een sterk stijgende lijn te pakken. Helaas gaat het falikant mis, als ik besluit om mijn broodje worst te voorzien van wat mosterd. Als ik de fles openmaak, tref ik een smerige, opgedroogde substantie aan op de dop en rondom de opening, die ongetwijfeld ooit vloeibare mosterd is geweest. Helaas heeft de tand des tijds hier zijn uitwerking niet gemist en is het inmiddels een broeinest voor allerlei bacteriën. Als ik de fles vervolgens op zijn kop draai komt er een smerige gele drab uit de fles.Helaas voor de catering van FC Eindhoven, maar dit is funest voor hun nominatie voor de felbegeerde ‘Goodyear Ster’. Helaas, hoewel het begin veelbelovend was, maar om in aanmerking te komen voor deze culinaire onderscheiding, dient alles tot in de kleinste details verzorgd te zijn. Zolang men echter afziet van het nuttigen van saus bij het broodje worst, kan het etiket “absoluut onverantwoord hier eten te nuttigen”, wat mij betreft opgeborgen worden.

Als we besluiten om ons plekje op te zoeken op de tribune, schatten we het aantal Fortunezen op zo’n 180 personen. Gezien de sportieve malaise en de onrust onder een groot deel van de aanhang, zeker geen slecht aantal. Als de spelers het veld opkomen, wordt de sfeeractie van UT gestart. Een groot doek met de tekst: “Zitterd”, gaat omhoog en in combinatie met het spandoek aan het hek met de tekst: “Dao geit niks baove”, vormt het een mooi geheel. Mooie actie van de UT boys en daarmee is hun primeur in Nederland bijzonder geslaagd te noemen.

Overigens ben ik blijkbaar niet de enige die het vermoeden heeft dat dit doek het mooiste beeld zal zijn, dat we deze wedstrijd te zien zullen krijgen. Aanmoedigingen om het doek vooral omhoog te blijven houden, worden echter niet gehonoreerd en dus moeten we ons toch maar concentreren op de verrichtingen op het veld. Daar blijkt Mels van Driel, de linksbackplaats overgenomen te hebben van de geblesseerde Nico Vanek. Emmo Güvenc speelt in plaats van de eveneens geblesseerde Cedric Olondo. De volledige opstelling luidt: Christianen, Geenen, Grabovac, Op den Kamp, Van Driel, Simone, Güvenc, El Hammouchi, Jacobs en Derksen.

Wederom geen plaats in de basiself dus voor topscoorder Florencio Cornelia, hoewel Dirk Jan Derksen nog steeds geen potten heeft weten te breken bij Fortuna. Ook de al weken falende Bas Jacobs start weer gewoon in de basis. Gegeven de non-communicatie vanuit Fortuna, blijft het maar gissen naar de redenen van onze technische staf voor deze beslissingen. Gezien de treffende column van Ivo Kok deze week in de regionale dagbladen, zijn we niet de enigen. Erg leuk die gedachtegang van Dhr. Airkes aangaande regionale uitstraling, maar persoonlijk had ik liever sportieve uitstraling.

Bij FC Eindhoven, treffen we een personen met een Fortuna verleden. Voormalig supertalent en product uit de jeugdopleiding, Joos van Barneveld staat er sinds begin dit seizoen onder contract. Van hem is er vanavond overigens geen spoor te bekennen.Over de eerste helft valt bitter weinig te vertellen, of beter gezegd bagger weinig. Wat beide ploegen laten zien heeft verdomd weinig met betaald voetbal te maken. Een laag tempo, misverstanden, veel foutieve pasjes en een schrijnend gebrek aan kwaliteit en vertrouwen staan borg voor een draak van een wedstrijd. Fortuna heeft weliswaar meer balbezit, maar doet daar in zijn geheel niets nuttigs mee. Gedurende de eerste helft komt de Sittardse ploeg tot drie kleine kansjes, door middel van een afstandsschot van Jacobs, een voorzet van diezelfde Jacobs, die door Derksen wordt gemist en een kopbal van Zarko Grabovac.

Na 45 minuten maakt scheidsrechter Winter een einde aan het verplichte nummertje en zoeken beide ploegen de kleedkamer op. Tijdens de rust word ik geïnformeerd over de pin-geheimen van en door een van de CFS-lads en dat is tot dusverre het moment met de hoogste amusementswaarde van deze avond.

Voor diegenen die hoopten op een verbetering in de tweede helft, slaat die hoop al snel om in teleurstelling. Het tweede bedrijf is een exacte kopie van de eerste helft en soms vraag je je toch echt af, of je de vrijdagavonden niet beter kan besteden. De eerste kans is voor Tim Nelemans van FC Eindhoven, maar hij mist oog in oog met Arjan Christianen de koelbloedigheid om af te ronden. Fortuna krijgt kansen via Bas Jacobs, schot op de lat en een geblokt schot van Emmo Güvenc. Voor de rest gebeurt er bitter weinig dat je hart sneller doet kloppen. Daar kan ook het inbrengen van Florencio Cornelia voor Dirk Jan Derksen en Brahim Bouhadan voor Bas Jacobs weinig aan veranderen.

Het meest hilarische moment van de tweede helft volgt bij de start van het warmlopen van Danny Schreurs. De populairste ‘Sjeng’ van Sittard en omstreken probeert tijdens het eerste sprintje zijn hesje aan te trekken onder luide aanmoedigingen vanuit het bezoekersvak. Danny, die blijkbaar geen keus weet te maken tussen het aantrekken van het hesje of het bedanken van het publiek voor hun steunbetuigingen slaagt er maar niet in het hesje over zijn hoofd te trekken. Dit tot groot vermaak van de meegereisde aanhang. Uiteindelijk verkiest Danny ervoor om de pogingen dan maar te staken en eerst het publiek te bedanken. Als Danny het hesje uiteindelijk toch heeft aangekregen, mag hij het vrijwel direkt weer uitdoen en zich in zijn wedstrijdshirt hijsen. Dat gaat met zichtbaar minder moeite gepaard en even later valt hij in voor Emrullah Güvenc.

In de slotminuten is er nog een kans voor Joep op den Kamp, maar zijn kopbal gaat rakelings naast de goal van Eindhoven-keeper Hendriks. De wedstrijd lijkt daarmee af te stevenen op een bloedeloze 0-0. Lijkt, want in de tweede minuut van de blessuretijd kopt Tim Nelemans een vrije trap, via de binnenkant van de paal achter Arjan Christianen in het net, 1-0 over en sluiten…! Niet veel later besluit scheidsrechter Winter dat het genoeg is geweest en fluit voor het einde van de wedstrijd.

Na deze wedstrijd staat Fortuna op een negentiende plaats met twee punten en een wedstrijd meer dan FC Omniworld. De rode lantaarn gloeit dus weer op een te verwaarlozen afstand. Vraag me af of dit nu de beloofde vooruitgang van Dhr. Airkes is. Het enige wat dit heerschap tot nu toe heeft weten te bereiken is een zwaar verstoorde relatie met de fanatieke achterban en hij heeft daarmee een makkelijk te voorkomen onrust gecreeërd.

Fortuna is dus weer terug bij af en de nachtmerrie voor de Fortuna-aanhang blijft maar voortduren. We staan inmiddels weer op de plek, waar we gezien prestaties, beleid en non-communicatie helaas behoren te staan. Een pijnlijke conclusie, maar het enige wat Fortuna nog onderscheidt van kansloze clubs als FC Eindhoven, Telstar, Haarlem etc…etc…, is de nog altijd fanatieke en actieve achterban van de Sittardse club. Ook dit zal echter niet eeuwigdurend zijn en inmiddels is het in mijn ogen echt een minuut voor twaalf. Van de club waar ik ooit mijn hart aan verpand heb, zijn alleen nog maar de naam en clubkleuren over. Niet dat het de beleidmakers van onze club wat zal uitmaken, want wij zijn immers toch maar criminelen en nepsupporters.

Ach ja, zolang onze directeur zich blijft bezighouden met neurolinguïstisch programmeren en blijft denken dat dat de weg omhoog zal inleiden, zal er nooit iets veranderen.

Slaap rustig verder,

Guido Erens