Pages Navigation Menu

Spreekbuis van de Lateral Boys

Categories Navigation Menu

DTS Ede 1 Fortuna Sittard 3

DTS Ede 1 Fortuna Sittard 3

Daar waar het weekend teleurstellend begon, werd afgesloten met een vrolijke noot. Na de eerste helft zag het daar echter allerminst naar uit. De Fortuna Sittard Dames speelden slap, inspiratieloos en zonder tempo, maar zetten de scheve situatie in een prima tweede helft recht. Uit de laatste vijf wedstrijden puurden de dames dertien punten en walsten tussendoor in de beker nog over Eindhoven AV heen. Prinses Irene, je bent gewaarschuwd… 


17 november 2012

All you need is Liv

DTS Ede 1 Fortuna Sittard 3
Doelpuntenmakers: 21. Linda Helbling 1-0, 55. Liv Aerts 1-1, 64. Liv Aerts 1-2, 88. Liv Aerts 1-3.
Opstelling: Katja Demacker; Charlotte Schings, Glynis VromenMaartje Keulen, Loes PlantazAnnika Pluijmen, Vera WanrooijGwen Kuijer; Liv Aerts, Simone Heijnen (74. Nancy Kisters), Colette van Aalst (85. Loes Butink).
Toeschouwers: 110
Scheidsrechter: Gerard Jansen
Geel: –
Rood: –

Weekenden beginnen voor iedere Nederlander op vrijdag rond de klok van 17.00 uur. Maar dat geldt niet voor een aanzienlijke groep Fortuna-supporters. Zo rond middernacht word ik er wekelijks door JC aan herinnerd dat Fortuna een wedstrijd speelt. Ondanks dat ik dan uit mijn strikte slaapritme word gehaald, deert me dat niet of nauwelijks.

Als ik ’s ochtends opsta is Fortuna zowat het eerste waaraan ik denk, en dat geldt zeker voor de vrijdag. Er zijn echter twee vrijdagen in het jaar waarvoor dat niet geldt en afgelopen vrijdag was het weer zover: Ik keek op het scherm van mijn gsm en zag dat ik om 09.00 uur op het appèl bij mijn tandarts mocht verschijnen.

Op zich geen probleem, want kan niet ontkennen dat ik het verre van vervelend vind als haar zachte stem mijn naam roept als ik in de wachtkamer zit. Maar vrijdag had ze heel wat minder goed nieuws voor mij in petto. Ze achtte het namelijk beter dat ik word afgeholpen van mijn resterende verstandskies, waarmee ook het laatste stukje wijsheid uit mijn hoofd verdwijnt. Wat kunnen vrouwen soms toch genadeloos zijn!

Met dat gegeven kan ik ook makkelijker over de nederlaag tegen titelpretendent Sparta heenstappen. Gedurende de eerste helft was Sparta ronduit de betere en beperkte zich in het tweede bedrijf louter tot het van zich afhouden van de tegenstander. Fortuna speelde zwak, maar als iemand zijn normale niveau haalde dan was het zeker toch Mark Voss? Om hem openlijk te gaan bekritiseren helpt Voss niet of nauwelijks vooruit. Elke ploeg kent zwakke plekken en de sterkte van de tegenstrever bepaalt of die plekken worden blootgelegd.

Er zit dan ook niets anders op om zaterdagochtend voor een derde keer alle moed bijeen te schrapen en me te begeven richting carpoolstrook bij het Van de Valk Hotel te Urmond. Eenmaal aangekomen ben ik, op Theo Bouwhuis na, de eerste. Niet veel later arriveren enkele ouders met of zonder speelsters, een handvol TGV en leden van de Fortunahome-crew. Namens Vak C en LB neem ik plaats in de bus die vandaag wordt bestuurd door een markante buschauffeur.

Deze keer geen Herman of Peter ‘De Kilometervreter’, maar een jongeman die, voor zover ik kan inschatten, zijn haar niet door Glynis Vromen laat knippen. Ook zijn dubbele Windsor-knoop is nog niet je dat, maar dat is natuurlijk niet het allerbelangrijkste. Zijn hoofdtaak is het veilig rijden van de bus naar Ede en liefst ook weer terug.

Hij begint eraan rond 11.30 uur. Aan boord supporters, Annika Pluijmens zoontje Tidde, een handvol ouders en maar een beperkt aantal speelsters. Soraya Gulpen en Lianne Esseling zijn beide nog herstellende van een kwetsuur en zijn afwezig, gelijk Mayke Ploemen. Ook Liv Aerts en Gwen Kuijer zijn er niet bij, maar zij maken de verplaatsing op eigen gelegenheid. Chou-chou Shirley Kocacinar is wel present, maar niet speelgerechtigd, vanwege haar rode kaart. Zij zit vandaag haar schorsing van één speeldag uit.

De busreis verloopt aardig kalm. Er wordt éénmaal gestopt en dat is in Herten, alwaar snelheidsduivel Colette van Aalst en trainer Jannie Sangers instappen. Beide zijn blij de intocht van Sinterklaas in Roermond aan zich voorbij te laten gaan. De Goedheiligman heeft enkele weken geleden het Iberisch schiereiland verlaten om koers naar Midden-Limburg te zetten en eens een hartig woordje met de van corruptie betichte VVD-politicus Jos van Rey te gaan spreken.

Via Venlo gaat het richting Venray alwaar we de provincie Gelderland binnentrekken. Als we Nijmegen passeren en Arnhem in zicht komt, zijn we ook nog maar een boogscheut van Ede verwijderd. Daar waar me met het herenelftal vrijwel alleen maar uit de kluiten gewassen dorpen en provinciestadjes aandoen is dat met Fortuna’s dameselftal niet veel anders. Ik kan me niet voorstellen dat mensen voor hun plezier in Ede gaan wonen, al zullen zij beslist hetzelfde denken over Sittard.

Eenmaal aangekomen in Gelderse Vallei stuurt de buschauffeur de bus richting een groot buitencomplex waar enkele bedrijven en ook enkele voetbalclubs zijn gevestigd. Haast vanzelfsprekend wordt niet de meest aangewezen route genomen, maar worden we getrakteerd op een onvervalste slalom tussen lantaarnpalen. Zijn actie kan niet tippen aan de slalom van Ste.Do.Co.’s Lotte Coerts, maar komt aardig in de buurt.


Het was grijs en grauw in Ede

Eenmaal aangekomen op Sportpark Inschoten vallen we meteen met onze neus in de boter. Op het hoofdveld zien we juist de B2 van Roda JC haar derde tegentreffer incasseren. Met nog enkele minuten te gaan komt de stand hiermee op 3-1 in het voordeel van DTS Ede en dat zorgt onder de supporters voor een opperbeste stemming.

Het merendeel van de aanhang loopt richting hoofdtribune, maar ik sla rechtsaf en treedt binnen in de Edese kantine. Nadat ik de ouders van Vera Wanrooij zover heb gekregen om op mijn spullen te passen been ik stevig richting het buffet. In het kader van onze rubriek ‘Thank God it’s Friday’ ga ik DTS Ede onderwerpen aan het eerste van onze zes meetcriteria.

Uiteraard bestel ik een broodje kroket, al had ik ook voor een streekgerecht kunnen gaan. Eigenlijk móéten gaan, want hoe vaak kom je nu in Ede? Voor € 2,10 kom ik in het bezit van een kraakvers broodje, keurig opgesneden, waartussen, exact in het midden van het broodje, mijn kroket ligt. Curry heb ik niet durven bestellen; ik ben bij Ste.Do.Co. van een koude kermis thuisgekomen. De eerste indruk is meestal bepalend en deze theorie doet ook hier opgeld. Prima broodje, dito kroket! Derhalve 6 punten! RKHVV eat your heart out!


De Bult-Side heeft nota bene een eigen bar en eigen merchandise!

Als ik aanschuif aan een grote tafel bemerk ik dat er ook programmaboekjes zijn voorzien. Voor mij alweer mijn vierde boekje, na boekjes bij RKHVV, Ste.Do.Co. en Ter Leede. Magistraal. Ook vandaag worden we (tegenstander Fortuna Sittard, waarvan ik onderdeel uitmaak) verwelkomd, iets dat ik in een programmaboekje bij de heren nog een eerste maal moet tegenkomen. Misschien zijn we ook wel ‘niet welkom’. Daar hebben we het misschien ook wel eens naar gemaakt.

Omdat het richting aanvang van de wedstrijd gaat, begeef ik me naar de hoofd- en ook enige tribune. Ondertussen passeer ik een bushokje dat de thuishaven is van de Bult-Side. Ook RKHVV beschikte over een Bult-Side, maar daarvan hebben we destijds niets vernomen. Benieuwd of we wel met deze groep vocaal in de clinch kunnen gaan.

Als ik de tribune beklim stel ik me op de hoogte van de vigerende regelgeving op sportpark Inschoten. En er worden door deze club heel wat eisen gesteld. Vooralsnog heb ik geen steward of VC gezien, dus zo nauw zal de club het wel niet nemen met deze regels.


Zonder vuurwerk geen prettige damesmatch, mijn gedacht

Ondertussen zijn de dames aan hun opwarming bezig en wordt duidelijk wie de spitspositie van Shirley Kocacinar zal innemen. Jannie Sangers heeft de beschikking over zijn vaste wissels Loes Butink, Nancy Kisters en Simone Heijnen en beloont laatstgenoemde met een basisstek. Simone viel verleden week prima in, was vaak aanspeelbaar en bekroonde haar invalbeurt met een prachtig doelpunt.

Voor Loes en Nancy zijn de druiven ongetwijfeld zuur. Beide dames behoren binnen de selectie niet meer tot de jongste speelsters het zal dan lastig te accepteren zijn week in week uit te moeten plaatsnemen op de bank. Maar niet alleen chapeau voor beide dames. Ook hun ouders zijn alle weken present, ondanks dat de speeltijd voor beide speelsters niet overhoudt.

Terwijl de temperatuur niet eens in de buurt van het vriespunt komt, zijn enkele dames uitgedost met lange broek en handschoenen, met uitzondering van ijskoningin Liv Aerts. Zij draagt gewoon korte mouwen.


Fascinerend beeld: de korte mouwen van Liv

Doordat de rest van het elftal intact is gebleven staat Katja Demacker weer in doel. Voor haar regelt Glynis Vromen het verdedigende compartiment. Loes Plantaz en Charlotte Schings bezetten de flanken. Mocht het achteraan heet worden, dan kan altijd Maartje Keulen een handje toesteken.

Op het middenveld is het een drukke boel met Vera Wanrooij, Annika Pluijmen en Gwen Kuijer die allemaal het liefst centraal acteren. Vooruitgeschoven pion op het middenveld is Simone Heijnen, die eigenlijk vooral als een valse spits Liv Aerts moet gaan ondersteunen. Rechtbuiten speelt Colette van Aalst. Na een moeizaam begin heeft zij haar plekje gevonden en is de laatste weken steeds gevaarlijker.

Vóór de tribune lappen TGV alle regelgeving aan hun laars en zijn bezig met de opstelling van enkele vuurwerkpotjes. Ze worden hierbij ondersteund door Shirley Kocacinar die zich meer en meer ontpopt tot de Theo Lucius van het damesvoetbal. Ook Peter Demacker stelt zijn kennis belangeloos beschikbaar. De verstandigste van het stel is waarschijnlijk nog Fortunahome-fotograaf Janko Knops die eens heeft meegemaakt dat kunstgras vlam vatte en dat gaat volgens hem ‘heel, heel hard’. Uitkijken dus!


Paniek om niks: Shirley heeft alles onder controle

Als de speelsters het veld betreden wordt links en rechts wat pyrotechniek in gang geschoten en dat is tegen het zere been van één van de aanwezige DTS’ers. Indien iemand het durft om nog één keer ook maar iets van rook- of vuurwerk af te steken, zal hij de plaatselijke coppers erbij halen. Schouderophalend begeeft iedereen zich naar de tribune.


Mobbing up in de spelerstunnel

Ondertussen heeft DTS Ede de wedstrijd afgetrapt, welke onder leiding staat van scheidsrechter Gerard Jansen.

Na een korte studieronde is het Fortuna dat een eerste maal voor gevaar kan zorgen. Charlotte Schings stuurt Colette van Aalst richting achterlijn is prompt haar tegenstander te snel af. Liv Aerts verwacht een voorzet en snijdt alvast naar binnen. Ter hoogte van de strafschopstip ontvangt ze inderdaad Colette’s voorzet, maar kan de bal niet goed controleren, waarna deze over de achterlijn hobbelt.


Zware rook boven sportpark Inschoten

Mij valt op dat de Edese dames hard hebben getraind, want ze beschikken over nogal wat fysieke kracht binnen de ploeg en daar heeft Fortuna nogal wat moeite mee. Vooraan kan niemand een bal vasthouden en ook op het middenveld heeft iedereen het moeilijk.

Derhalve niet verrassend dat de verdediging meteen onder druk komt te staan als aanvoerster Linda Helbling spits Willeke Pater aanspeelt. De nummer negen van DTS is klein van stuk, maar o zo sterk en bezorgt Glynis Vromen handenvol werk. Toch lukt het Willeke Pater om Anne-Meike Overduin aan te spelen, maar haar schot is een prooi voor Katja Demacker.

Na 10 minuten doet zich een tweede gevaarlijke situatie voor als Evelien Zech op het doel van Katja Demacker afstormt. De Sittardse doelvrouw komt goed uit haar doel, maar kan de bal niet helemaal klemmen. Ze laat de bal uiteindelijk los, waarna het Evelien Zech lukt om de bal al liggend in de voeten van Linda Helbling te spelen. Het is louter en alleen aan Maartje Keulen te danken dat zij goed oplet en in de baan van het schot gaat staan, anders was een achterstand een feit geweest.

En DTS Ede gaat door op haar elan. Draaischijf Linda Helbling verstuurt de ene na de andere diepe bal, waardoor Fortuna nooit in haar spel komt. Loes Plantaz moet veelvuldig ingrijpen, waarbij ze niet toekomt aan secuur uitvoetballen. De tweede bal is steeds voor DTS Ede en de blauw/witten domineren de wedstrijd.


DTS Ede zet meteen weer druk bij een ingooi van Fortuna

Na ruim 20 minuten bezwijkt Fortuna onder de druk. De verdediging schiet een bal wild weg, maar levert half werk af. Vera Wanrooij pikt de bal op en probeert deze te controleren op haar borst. Maar ook dat lukt niet goed, waardoor de bal haar arm raakt. Scheidsrechter Gerard Jansen heeft goed gezien dat Vera dat in een hoek van het strafschopgebied doet en kent DTS Ede terecht een strafschop toe. Deze wordt door kapitein Linda Helbling feilloos achter Katja Demacker geschoten.

Amper twee minuten later ontsnapt Fortuna aan een grotere achterstand als Willeke Pater een sprint richting doel inzet. Ze lijkt zichzelf een uitgelezen mogelijkheid te verschaffen de score te verdubbelen, maar Glynis Vromen beslist anders. Fortuna’s centrale verdediger maakt het de spits zo moeilijk dat ze moet inhouden, waarna ze het gevaar uiteindelijk kan bezweren.

In deze fase van de wedstrijd weet Fortuna echt niet waar ze het moet zoeken. In de spits heeft Simone Heijnen, die niet over veel gestalte beschikt, het vreselijk lastig en ook Liv Aerts kan de bal maar niet vasthouden. Doordat de linksback van DTS Ede steeds in de ruime vóór haar duikt, moet Simone keer op keer achter haar tegenstander aan, zodat Loes Plantaz niet steeds tegen twee tegenstanders staat.

Tijdens de volgende aanval trapt Maartje Keulen op het middenveld onder de bal door en lanceert hiermee onbewust de Edese nummer negen. Ze wordt achtervolgd door Glynis Vromen en vervolgens keihard onderuit geschopt in een 100% correct duel. Beide dames blijven even liggen, maar kunnen na wat verzorging weer verderspelen.


In het veld lach je niet met Glynis Vromen

Doet Fortuna dan helemaal niks terug? Nauwelijks. Annika Pluijmen speelt Loes Plantaz aan op de linkerflank, maar zij speelt de bal weer terug in plaats van vooruit. De gretigheid waarmee de speelsters de afgelopen week de strijd aangingen met tegenstanders is volledig uit het spel verdwenen. Verontrustender is dat dit ook haar weerslag heeft op de meegereisde supporters. Ook op de tribune is het maar een matte vertoning. Iedereen staat een beetje met elkaar te kletsen en van echte aanmoedigingen is nauwelijks sprake.

In het centrum bij DTS Ede heeft trainer Bert Beerdsen Kirsten Kranenburg opgesteld en door het lage tempo dat Fortuna ontwikkelt lukt het haar steeds om duels aan te gaan met de Sittardse dames, welke ze met gemak wint. Na ruim een half uur wordt de Edese verdediging echter uit haar verband gespeeld en weet Simone Heijnen een corner af te dwingen. Bij de minste of geringste druk komen de technische tekortkomingen van de tegenstander aan het licht en dat moet iedereen toch de nodige moed geven.

De verdiende corner wordt door Colette van Aalst voor het doel getrapt, maar Annika Pluijmen kan vervolgens haar hoofd juist niet tegen de bal zetten. Toch komt Fortuna weer wat beter in haar spel. Liv Aerts kan zich wat beter aan de fysieke kracht van haar tegenstanders ontworstelen en bereikt Gwen Kuijer met een listig balletje. Haar schot op doel wordt door Cynthia de Geus nog even aangeraakt en verdwijnt in het zijnet. In ieder geval stond doelvrouw Claire Bakkum op het verkeerde been en met een beetje geluk was Fortuna juist voor rust op gelijke hoogte gekomen.


Fortuna mag een corner nemen 

Ook de laatste kans van de eerste helft is voor Fortuna. Maartje Keulen trapt de bal wild naar voren en deze komt plotseling in de voeten van Liv Aerts. Ze rent achter de bal aan, maar net als deze in het strafschopgebied weer de grond raakt houdt ze in, waardoor een verdediger de bal corner kan tikken.

De corner wordt door DTS Ede goed weggewerkt en de Edese dames zetten nog één keer aan. Aan de rand van het strafschopgebied krijgt Marleen Hoofd de bal en schiet op doel, maar haar schot mist elke richting. Daardoor komt plotseling Willeke Pater in scoringspositie, maar zij besluit, haast onbegrijpelijk, naast. Daar waar iedereen roept om buitenspel, denk ik dat we niet aan de eerlijkheid van Harry Kisters moeten gaan twijfelen.

Ondertussen heeft scheidsrechter Gerard Jansen voor rust gefloten. De eerste helft was aan Sittardse kant een maat voor niks. Het vertoonde spel deed denken aan het spel gedurende de eerste vijf wedstrijden. Maar, er is nog niks gebeurd. We zijn alleen 45 minuten dichter bij het eindsignaal gekomen, waarbij we op een overbrugbare achterstand staan.


Fortuna probeert naar voren te voetballen

In het kleedlokaal zal iedereen elkaar waarschijnlijk de waarheid hebben gezegd en als de speelsters weer het veld betreden om aan de tweede helft te beginnen worden wij door Simone Heijnen de levieten gelezen. In het verleden hebben we de lat onbewust hoog gelegd, waardoor het opvalt als de vocale ondersteuning een keer iets minder is. Al heeft ze wel degelijk een punt; ook op de tribune baarde de eerste helft een muis.

De tweede helft is aanvankelijk een voortzetting van de eerste. DTS Ede heeft de voorsprong en beperkt zich tot verdedigen en counteren. Zaak om de balcirculatie te verhogen teneinde de hechte verdediging uit haar verband te spelen.

De eerste kans is desalniettemin voor DTS Ede. Pocketspits Willeke Pater wordt door Evelien Zech vrij voor Katja Demacker gezet, maar de doelvrouw is dermate attent dat ze de bal juist voordat de spits bij de bal is kan wegtrappen.

Na 10 minuten in de tweede helft komt Fortuna eindelijk toe aan datgene het de afgelopen week zo goed deed: een snedige aanval plaatsen. Aan de rechterzijde wordt eindelijk gebruik gemaakt van de snelheid van Colette van Aalst. In haar ooghoeken heeft ze vast gezien dat Simone Heijnen in de spits opduikt, maar zij kopt onder de voorzet door.


Kapitein Vera Wanrooij behoudt de rust

Aan de andere kant van het strafschopgebied is echter Liv Aerts goed meegelopen. Ze neemt de bal correct aan, kijkt waar doelvrouw Claire Bakkum staat en draait de bal onhoudbaar in doel: 1-1. Daar waar Prince Rajcomar vrijdag Sparta-doelman Nico Pellatz op eenzelfde manier probeerde te verschalken maar hierbij faalde, lukt het Liv wél en hijst Fortuna naast DTS Ede.

Een fractie later lijkt DTS Ede weer op voorsprong te komen, maar komt Fortuna ontzettend goed weg als aanvoerder Linda Helbling de bal van dichtbij naast Katja Demackers doel tikt.

Voor Fortuna is de maat nu echt vol en je merkt dat de gelijkmaker het geloof in eigen kunnen heeft doen terugkeren. Ook in de tribune is dat er weer en wordt gepoogd om de dames een klein zetje in de rug te geven. Doordat we maar met een beperkt aantal supporters zijn en de vaste Vorsänger niet present zijn, is het wat behelpen, maar Shirley Kocacinar en Theo Bouwhuis doen in ieder geval hun best.

Sittard,
Come on you Yellow Green,
Yellow Green Army…

Ook het verbod op pyrotechniek wordt door een enkeling naast zich neergelegd, al kan zelfs de opgedaagde Bult-Side er wel van genieten.


Shirley kan wel een spoedcursus gebruiken van JC en Randy 

Na ruim een uur combineren Liv Aerts en Gwen Kuijer er lustig op los. DTS Ede is even in verwarring en ziet in de achtergrond Annika Pluijmen over het hoofd. Haar schot mist enige precisie, maar is wel een teken dat Fortuna steeds nadrukkelijker het zeel naar zich toetrekt.

Niet veel later stuurt Simone Heijnen een bal naar Liv Aerts en de pijlsneller aanvalster loopt voorbij de trage achterhoede. Als ze het doel tot op enkele meters is genaderd blijft ze ijzig kalm en tikt de bal rustig in de rechterbenedenhoek: 1-2.

Ook voor ons een mooie beloning. Nadat iedereen klaar is met juichen zoeken we snel onze plekken ‘in the stand’ (onvervalst TGV-jargon) op en proberen nog een duit in het vocale zakje te doen.

Dat levert bijna succes op als een solo van Liv Aerts de bal in de voeten van Vera Wanrooij doet belanden. Ze legt aan, maar haar schot mist richting. Toch is het spelbeeld uit de eerste helft volledig gekeerd. Het tempo is de hoogte ingeschoten en dan kunnen de Sittardse dames ook gebruik maken van hun technische suprematie. Vooral het centrale duo van DTS Ede is haar tegenstander regelmatig kwijt en probeert op een onbeholpen manier weer controle te krijgen.


DTS Ede sticht nog één keer gevaar

Ondertussen wisselt Jannie Sangers de moegestreden Simone Heijnen voor Nancy Kisters en wordt  ook Loes Butink nog even speeltijd gegund. Van DTS-zijde valt nauwelijks nog wat gevaar te bemerken en als er dan een schot volgt, dan is dat een prooi voor de betrouwbare Katja Demacker.

Vlak voor tijd wordt de kloof nog wat verder uitgediept als Liv Aerts weeral iedereen te snel af is. Ook deze keer blijft ze rustig en tikt de bal wederom in een hoekje: 1-3. Match fini.

Omdat de wedstrijd een paar keer is onderbroken telt de scheidsrechter nog enkele minuten extra tijd op bij de reguliere 90, maar blaast dan voor het eindsignaal. Daar waar ik vooraf benieuwd was hoe het team zou omgaan met de absentie van Shirley Kocacinar kan ik stellen dat ze dat prima hebben opgelost. Ondanks dat DTS Ede niet rouwig zal zijn geweest om Shirleys schorsing hadden ze de tweede helft geen vat op het snelle spel waarbij Liv Aerts drie kansen verzilverde.

Na afloop zoeken de speelsters van DTS snel de catacomben op, maar de Sittardse dames nemen uitgebreid de moeite om de meegereisde supporters te bedanken. Nadat we alle vlaggen hebben opgevouwd trekken we naar de kantine. Daar drinken we nog een drankje en zien en passant nog even hoe Man City Aston Villa te kijk zet.


Iedereen wordt bedankt voor bewezen diensten

Ondertussen druppelen de dames binnen en als iedereen compleet is zoekt het gezelschap weer de bus op. Op de tonen van DJ Paul Elstak vervoegen we ons richting autostrade. Daar waar de meeste supporters achterin de bus zich samen met de dames vermaken kies ik voor de relatieve rust aan de voorzijde van de bus. Mijn chronisch slaaptekort begint door te wegen en wil eigenlijk niets liever dan naar huis.

Toch laat ik nog even de middag aan me voorbijgaan:

Resultaat: 9 punten!
Uitvak: als ik goed heb geteld waren er 14 supporters: 2 punten.
Stadion: ach ja, ik geef 2 punten.
Thuisfans: er was wel enige interactie, maar die sloeg naarmate de wedstrijd vorderde om in bewondering. 2 punten moet kunnen.
Catering: 6 punten. Lekker gekookt, dames!
Randvoorwaarden: programma´s voorzien, spandoeken hingen keurig op, al maakten we kennis met een zuurpruim van de beveiliging. 6 punten.

Met 27 punten nestelt DTS Ede zich op een gedeelde vijfde stek in onze rangschikking!

Daar waar ik vooraf droomde van het vijfde zespuntenweekend van het seizoen moet ik me content stellen met de helft. Volgende week staat het bekertreffen met Prinses Irene op het programma. Aan een gelijkspel heeft de formatie van Jannie Sangers voldoende om de volgende ronde te bereiken. Op zich mag dat geen enkel probleem zijn, al zijn bekerwedstrijden speciaal. Misschien tot volgende week!

Michel Hennen