Pages Navigation Menu

Spreekbuis van de Lateral Boys

Categories Navigation Menu

FC Dordrecht 2 Fortuna Sittard 1

Na de terechte Derby-Sieg is het de vraag of Fortuna de juiste spirit kan doorzetten in de uitwedstrijd tegen FC Dordrecht. Enkele onoplettendheden en de laffe keuzes van de trainer kosten ons uiteindelijk onnodig drie punten: 2-1.


04 december 2009

FC Dordrecht – Fortuna Sittard 2-1

FC Dordrecht 2 Fortuna Sittard 1
Doelpuntenmakers: 10. Muhamadu 1-0; 14. Mboua 1-1; 30. Versluis 2-1.
Opstelling: Wintjens, Öcal (77. Di Lallo), Grabovac, Geenen, Vanek, Voorn, Simone, Nys, Taktak, Mboua (77. Garlisi), Rychlik.
Toeschouwers: 1.894
Scheidsrechter: Sanders
Geel (Fortuna): Ocal, Simone
Rood (Fortuna): –

Vandaag geen Wil en Annette in de bus. Annette is herstellende van een operatie en Wil peinst er niet over om van haar zijde te wijken. Echte liefde, zelfs na tientallen jaren huwelijk; mooi dat het nog bestaat in Nederland. Het buspubliek zit sowieso al zelden om gespreksstof verlegen, na de zege op MVV is dit uiteraard helemaal geen probleem. Voordat we vertrokken zijn, krijg ik een mooie krantenfoto van een oude man in zijn gezellig ingerichte slaapkamer te zien. Zo te zien heeft dit oude baasje heel wat geleden, om nog maar te zwijgen over zijn kledij en buikomvang. Hierna vernemen we dat maandagavond ver na de wedstrijd enkele UT-ers het aan de stok hebben gekregen met een aantal beschonken MVV-fans. De schade aan Fortuna-kant valt uiteindelijk gelukkig mee, waardoor dit incident met een sisser afloopt. Ook wordt er gesproken over de naderende Engeland-trip van de supportersvereniging. Er hebben zich een aantal personen afgemeld, waardoor het doorgaan van de reis op losse schroeven is komen te staan. Op korte termijn wordt er een deadline vastgesteld, de trip staat immers al gepland voor 9-10 januari. Enige haast is dus geboden.

Na een korte tussenstop rijden we tegen de klok van zevenen de ring bij Dordrecht op. De lichtmasten en het stadion doemen op aan onze linkerzijde, een mooi gezicht. Aangekomen bij de parking achter het bezoekersvak treffen we de eerste Fortuna-supporters aan die met eigen vervoer naar Zuid-Holland zijn gereisd. Het betreft een groepje dat zijn roots in Meerssen en omgeving heeft liggen en zichtbaar geniet van de harde klanken van Neophyte. Om de resterende tijd tot aanvang van de wedstrijd door te komen, verkiezen ze hun warme Golf boven het frisse en winderige uitvak. Als de wedstrijd ruim drie kwartier later begint, tellen we 68 Fortunezen in het vak. Wederom een aardige score.


We waren al vroeg present in het GN Bouw-stadion

Waar de Limburgse kranten verwachtten dat Paul Voss wel eens in de basis zou kunnen starten, tovert trainer Reijners een verrassing uit de hoge hoed door met Mboua te beginnen. Hij vervangt de geblesseerde Traore. Verder starten de zelfde tien als tegen MVV: Wintjens; Öcal, Geenen, Grabovac, Vanek; Simone, Voorn, Nys, Taktak en Rychlik. Fortuna begint net als in de wedstrijd tegen MVV fel. Het drijfnatte veld heeft duidelijk zijn invloed op de wedstrijd. Helaas voor Fortuna in negatieve zin. Na tien minuten krijgt Dordrecht een vrije trap op een meter of twintig van het doel van Wintjens. De keeper, die de laatste weken overigens prima in vorm verkeert, krijgt de bal niet onder controle. Helaas is Muhamadu de meeste attente omstander en tikt de bal in het doel. Kort horen we nu het Dordrecht-publiek, maar niet voor lang. Het aanhoudende en enthousiaste gezang vanuit het bezoekersvak houdt vandaag vrijwel de hele wedstrijd aan, ook bij een achterstand.


Het veld lag er uit-ste-kend bij!

Fortuna pakt de draad na deze onnodige tegentreffer goed op. Enkele minuten later wordt Voorn diep gestuurd. Zijn voorzet blijft hangen rondom de penaltystip waarna Mboua er als de kippen bij is om zijn eerste treffer in Sittardse dienst aan te tekenen: 1-1. Daar de wedstrijd weinig echt noemenswaardige acties bevat, neem ik even de tijd om mijn constateringen van de laatste tijd over de arbitrale trio’s te bespreken. Hierbij vallen me twee zaken op. Ten eerste zie ik een aanzienlijke verjonging in het grensrechterkorps. Ten tweede valt me op dat grensrechters steeds vaker het lef niet hebben om zelf een beslissing te nemen en afwachten wat de scheidsrechter aangeeft alvorens hun vlag de lucht in te steken. Of dit met de onzekerheid van de jongere generatie te maken heeft? We zijn inmiddels een half uur ver en Dordrecht mag weer een vrije trap nemen, dit keer op een meter of vijfentwintig. De bal valt via een kluts voor de voeten van Verhoek die via het been van Taktak doel treft. Weer een onnodige en ongelukkige tegengoal. Het Dordtse publiek mag weer even juichen waarna wij de regie over de sfeer weer in handen nemen. Tot aan de rust weten beide partijen niet meer te scoren, waardoor we met een overbrugbare 2-1 achterstand de pauze in gaan.


Wanneer gaat in Godesnaam het loket eens open?

De Goodyear-commissie rukt vandaag uit met twee juryleden. Jurylid 1 kiest een broodje kroket, jurylid 2 een broodje frikadel. Na kortstondig overleg komt er een duidelijk ‘NEE’ tegen een eventuele Goodyear-ster. De broodjes worden geserveerd in pistoletvorm. Deze vorm is beduidend kleiner dan de reguliere zachte broodjes. Een teken van bezuinigingen? Daarnaast proeft jurylid 2 harde stukjes in zijn frikadel, hangt er geen complete prijslijst in het cateringpunt en is het verkooppunt nog gesloten als we voor de wedstrijd arriveren. Van een ster kan dan ook geen sprake zijn. Wie weet volgend jaar beter.


Wanneer maakt iemand de prullenmand eens leeg?

De tweede helft en coach Reijners ziet nog geen noodzaak om te wisselen. Het begint eentonig te worden, maar ook vandaag zit onze linkshalf Taktak totaal niet in de wedstrijd. De jongeman (die naar het schijnt een vorstelijk salaris ontvangt) loopt constant op de verkeerde plek, durft geen duels aan te gaan, dekt meters van de tegenstander af en weet zelden of nooit een fatsoenlijke vrije trap, hoekschop of voorzet te produceren. Dit kan allemaal best gebeuren, maar dan is het aan de trainer om de speler tegen zichzelf in bescherming te nemen en hem te wisselen. Om onverklaarbare redenen doet Reijners dit niet en laat hem al wekenlang ploeteren. De supporters keren zich inmiddels tegen de speler, wat zijn zelfvertrouwen en spel niet ten goede zullen komen. Ook dit mag Reijners zich aanrekenen. Wat Reijners zich verder mag aanrekenen is het feit dat we voorin weinig potten breken door constant de lange bal te zoeken richting Mboua en Rychlik (beiden niet groter dan 1,75 meter). Dit terwijl de lange Voss en Peljto op de bank zitten. De vraag onder de supporters rijst wat deze twee mannen eigenlijk fout hebben gedaan. Ook vandaag krijgen ze geen kans. Reijners wacht tot een kwartier voor tijd en wisselt dan Mboua en Öcal voor Garlisi en Di Lallo (beiden niet groter dan 1,70 meter). Twee spelers die weliswaar een actie in huis hebben, maar met het huidige ‘pompen of verzuipen’ geen potten kunnen breken. Grabovac wordt wel nog doorgeschoven, maar in zijn eentje komt hij niet ver.


Deze man kan het gestuntel van Roger Reijners niet meer aanzien…

Garlisi laat nog enkele aardige acties zien. Rychlik duikt vlak voor tijd alleen voor de keeper op, maar is niet koel genoeg om de gelijkmaker binnen te schieten. In de laatste seconden probeert Voorn vergeefs met een volley om alsnog een punt uit het vuur te slepen, waar hij wellicht beter voor een pass richting de vrijstaande Di Lallo had kunnen kiezen. Doelman Doedée kan de bal makkelijk pakken, waarna scheidsrechter Sanders een eind maakt aan deze wedstrijd. Enkele spelers bedanken de fans voor hun steun, die op hun beurt trainer Reijners verzoeken om op te rotten. Als hij denkt op deze manier de club voor betaald voetbal te behouden, kan hij inderdaad beter vertrekken. Al hij eens iets meer voetbalverstand en lef wil tonen, mag hij blijven.
De keus is aan hem en aan het bestuur van Fortuna.


Op sfeergebied leerden we dit vak een flinke les

Behoorlijk gefrustreerd over weer een onnodige nederlaag stappen we in de bus. Na korte tijd waait de ergste furie over en wordt er toch weer gelachen in de bus. We hebben immers wel ergere dingen meegemaakt en leven, zoals bekend, volgens het principe ‘Wat er ook gebeurt, altijd blijven lachen!’. De chauffeur heeft zijn voet op het juiste pedaal en we vliegen dan ook richting Sittard. Om de overgeslagen tussenstop te compenseren, deelt de chauffeur spontaan nootjes uit. Wat wil een mens nog meer? Een overwinning van Fortuna wellicht, maar daar moeten we nog minimaal één week op wachten. De bus stopt rond middernacht bij de Trendwork Arena waarna iedereen huiswaarts keert om zich op te maken voor het ‘heerlijk avondje’.

RvL