Pages Navigation Menu

Spreekbuis van de Lateral Boys

Categories Navigation Menu

BV Veendam 2 Fortuna Sittard 2

Fortuna en Veendam hebben iets met waterballet. Vorig seizoen was er al een schitterende uitvoering in het W&P Stadion; dit seizoen deden beide ploegen dat nog eens dunnetjes over in Veendam. En wie had net als toen, vandaag het laatste woord? Tom Daemen!


6 Februari 2004

Fortuna Sittard op de valreep naast Veendam

BV Veendam 2 Fortuna Sittard 2
Doelpuntenmakers: 42. Cagnazzo 0-1; 45. Kolder 1-1; 78. Hamming 2-1; 89. Daemen 2-2
Opstelling: Baart, Geerinckx, Akerboom, P. Janssen, Steegs, Tychon (57. Taihuttu), Joosten (80. Daemen), Cagnazzo, El Gaaouiri, Van Barneveld, Rajcomar (72. Brusselers).
Toeschouwers: 2.905
Scheidsrechter: Van Meenen
Geel (Fortuna): –
Rood (Fortuna): –

Ja ja, het is vrijdagmiddag, een uurtje of twee in de middag en in de lieflijke Westelijke Mijnstreek is een streepje zon zichtbaar, bij een graadje of vijftien. A propos Westelijke Mijnstreek, wie heeft het in zijn hoofd gehaald om na te denken over een nieuwe naam voor onze regio? En het blijft natuurlijk weer niet bij louter nadenken; er is ook weer een lijvig rapport over geschreven. En dat vast niet voor niets. Maaspark of Maesrade? Hoe kun je de ellende verzinnen? Niets beters te doen op het stadshuis in Sittard/Geleen?

Mocht deze naamswijziging daadwerkelijk doorgang vinden, dan behouden wij ons het recht voor om na te gaan denken over een nieuwe naam voor de drijvende kracht achter deze waanzin. De goeie man heet dan wellicht al 50 jaar Jan Pieterse, maar dat is toch geen enkele reden om het restant van zijn leven ook met die naam verder te gaan. De rekening van het ongetwijfeld lijvige rapport dat ook wij gaan schrijven verhalen ook wij op de gemeenschap…

Het is dus 14.00uur en we verlaten Sittard in de hoop levend en wel het andere uiteinde van dit landje te bereiken: Veendam. De reis verloopt voorspoedig. Na een korte stop in Venlo – waar we nog een gestrande NS-reiziger oppikken – zetten we koers richting hoge noorden.

Nijmegen, Arnhem, Apeldoorn, het ligt er allemaal zeer vertrouwd bij. Maar dan gaat het mis. Als we Apeldoorn voorbij zijn rijden we zo nu en dan een autowasserette binnen. Tenminste, daar heeft het toch veel van weg. Wat zijn dit voor regenbuien?? Het zijn korte buitjes, maar dan gaan ook de hemelsluizen open! Zelden meegemaakt, met 40km over de autosnelweg rijden en zelfs dat is eigenlijk nog onverantwoord hard. Wat zijn dit voor toestanden?

Geen idee, maar met een netjes gewassen auto bereiken we rond 19.00uur Veendam. Het ligt er nog steeds bij, zoals we het vorig seizoen achterlieten.

Als we aan de poorten van de Langeleegte kloppen, komen we bij van de eerste schrik. Iemand weet te melden dat de scheids zojuist heeft besloten dat het duel doorgaat. Hoezo, was afgelasten dan een serieuze optie? Daar hadden we geen moment bij stilgestaan, want in Sittard was vandaag nog geen druppel regen gevallen. Stel je voor zeg, 350km rijden om te horen dat de wedstrijd niet doorgaat…

De wedstrijd gaat dus wel door en we begeven ons richting uitvak. Daar aangekomen zien we supporters met een fles bier in de hand en zonder kaartje het uitvak binnenlopen. Welkom in Veendam!

Op het veld staat iemand met een bezem het water van het veld te vegen. Oeps, we zijn door het oog van de naald gekropen, want dit veld had net zo goed onbespeelbaar verklaard kunnen worden.

Vlaggen ophangen en wachten op de dingen die gebeuren. Tot onze grote vreugde blijkt er in Veendam een snackbar. Helaas is de keus beperkt. Een broodje hamburger met alles erop en eraan. Zonder uien, zonder mayonaise, zonder curry of desnoods zonder hamburger: het is niet mogelijk in Veendam.

Het is hier alles of niets. Nou, kom maar op dan met die voorverpakte hamburger. Smaakt niet slecht, maar het gebrek aan keuzevrijheid staat een Goodyear ster in de weg. Tja, het zal wel geen toeval zijn dat Reiderland (het enige communistische bolwerk dat Nederland nog telt) niet ver weg is van Veendam. Keuzevrijheid en communisme leefden namelijk toch al op gespannen voet.

Om meer tijd te doden bladeren we door het programmaboekje, zodat we enig zicht krijgen op wat er hier in Veendam allemaal speelt. We lezen dat Veendam zich over de teleurstelling van het niet winnen van de derde periode heen heeft gezet. Vreemd, heeft Veendam er zich al bij neergelegd dat wij (en dus niet zij) de derde periode gaan winnen?

Verder lezen we dat Angelo Cijntje zich de trotse eigenaar van de Henk Nienhuis-bokaal mag noemen. Ja, die bokaal bestaat en ja de naam Angelo Cijntje verzin ik ook niet. Ook die bestaat. Mocht ie scoren vandaag, dan begint zijn schoorsteenmantel al goed gevuld te raken. Naast de Henk Nienhuis-bokaal komt hij dan namelijk ook in het bezit van de ‘Van der Pad’ trofee.

Even ter verduidelijking de Henk Nienhuis-bokaal wordt uitgereikt aan de Veendam speler die het ‘Veenkoloniale voetbalgevoel’ het best weet uit te dragen. Ja, ja, het Veenkoloniale voetbalgevoel. En wat is dat dan? Er zijn enkele criteria waaraan je moet voldoen. Ik noem er een: je mag niet bang zijn voor smerige kleding.

Genoeg over dit stripverhaal dat ik niet geloofd had als ik niet met eigen ogen een Antilliaan (Cijntje) met een kolossale bokaal (de UEFA-cup gaat er vijf maal in) had zien slepen. Voetbal in de eerste divisie? Het is aandoenlijk, maar gaat in feite helemaal nergens over….

De warming-up is ondertussen begonnen en we zien dat Koning dezelfde elf namen op het wedstrijdformulier heeft gezet als vorige week. Koning laat zich dus niet piepelen, versterking Garcia die – volgens Fortuna vandaag zijn debuut zal maken – staat niet in de basis en zit zelfs niet bij de selectie. Je moet maar durven.

Tom Daemen en Geert Brusselers zijn in tegenstelling tot vorige week weliswaar fit maar voor hen is er dus geen basisplek ingeruimd. Tja, zo gaat dat.

We kunnen snel door naar de tegenstander. Moeten we iemand kennen? Jip, Ronald Hamming schijnt hier op de loonlijst te staan (of eigenlijk staat ie bij de gemeente Veendam op de loonlijst). Fortuna’s topscorer aller tijden dus in dat foeilelijke geel/zwart. Geen gezicht.

In het uitvak staat de teller op 29 Fortunezen. Of eigenlijk 28 en 1 fan van FC Groningen. Nou ja, welkom.

Tijd voor de wedstrijd. Na een paar minuten zien we Georges Tychon het speelveld verlaten. Hij rent naar de kleedkamer en komt terug met zwembroek en snorkel. Wat ik wil zeggen, het rechtergedeelte van het veld is onbespeelbaar. Als wij aanvallend iets willen, dan moet het in de eerste helft over links. En daar staat Samir el Gaaouiri die in de openingsfase enkele aardige acties maakt, die helaas in schoonheid stranden.

Verdedigend blijken we een mannetje te hebben opgeofferd aan Hamming. Dave Joosten gaat hem de hele wedstrijd schaduwen, met als gevolg dat we de slag op het middenveld wel eens zouden kunnen gaan verliezen. Maar er is niet direct reden voor paniek, want Veendam is voorlopig niet tot veel verheffends in staat. Wij ook niet, dus om nou te zeggen: we zitten op het puntje van de stoel te genieten van hoogstaand voetbal? Nou nee. Hadden we dat dan verwacht? Nee, ook niet.

Halverwege de eerste helft wordt Veendam dan toch wat sterker. Eindelijk zijn ze in staat om Rein Baart eens te testen, maar die blijkt nog steeds uit het juiste hout gesneden. Maar ja, als Veendam iets zorgvuldiger met de kansen was omgesprongen, had er misschien toch wel een voorsprong ingezeten.

Gebeurt niet en zo kabbelt dit duel voort naar het rustsignaal. Goed is het nog steeds niet, maar er wordt wel gevochten. Neem Dave Joosten, die jongen gooit toch weer mooi zijn hele ziel en zaligheid in de strijd. Hamming is nergens.

En dan lijkt dit duel op een 0-0 ruststand af te stevenen, maar blijkt het venijn in de slotfase te zitten. Fortuna valt aan over links. El Gaaouiri passeert zijn man en geeft de bal voor op Prince Rajcomar. Die schiet op doel, maar de bal belandt in de flipperkast. Als de bal daar weer uitkomt, blijkt ie voor de voeten van Dario Cagnazzo te liggen die vanaf een metertje of vijftien uithaalt: 0-1!!!

Het uitvak is uiteraard in zijn nopjes. Er komt niet alleen regen uit de lucht vallen, nu ook al doelpunten! Lang kunnen we echter niet genieten van de voorsprong. Vlak voor rust komt Veendam namelijk alweer op gelijke hoogte. Een mooie individuele actie van Marnix Kolder doet onze voorsprong teniet. Zijn schot is zo mooi, dat je gaat twijfelen of ie het wel zo bedoeld had: 1-1.

En die 1-1 tussenstand is dan ook meteen de ruststand. In de rust gebeurt er in Veendam niet veel. Mascotte Blacky van de kidsclub ‘The yellow dogs’ doet zijn behoefte op het veld, maar dat is het dan ook wel zo’n beetje.

Door naar de tweede helft. Fortuna speelt nu richting het uitvak, maar van ons aanvalsspel zien we voorlopig niet zo gek veel. Nee, we moeten ons vooral richten op de overkant. Veendam is de iets betere ploeg, maar Fortuna wordt zeker niet weggedrukt.

Na tien minuten komt Gino Taihuttu Georges Tychon aflossen. Een rechtstreekse wissel, waardoor er geen gekke dingen gebeuren op ons middenveld, alhoewel Taihuttu geen rechtshalf is maar een spits.

Toch doet Taihuttu het aardig op de rechterflank. Er komt nu tenminste dreiging van die kant, iets wat Tychon amper lukte vandaag. Toch blijft Veendam de gevaarlijkere ploeg. Er spelen zich enkele hachelijke momenten af voor onze goal. Maar Baart komt telkens weer als winnaar uit de strijd te voorschijn. We zitten echter te ver weg van Baart’s doel om te kunnen beoordelen of dat alleen zijn kunde is of dat hij ook een engeltje op de lat heeft zitten.

Hoe dan ook, de wedstrijd vordert gestaag en lijkt op 1-1 af te stevenen. Koning wisselt dan nog maar een keer. Breekijzer Brusselers vervangt Rajcomar, die in tegenstelling tot vorige week niet echt een stempel op dit duel kan drukken. Het is opnieuw een rechtstreekse wissel dus tactisch verandert er gelukkig niets.

Helaas op het scorebord wel. Veendam krijgt namelijk een penalty. Tja, we kunnen het echt niet zien van hier, maar Steegs deed iets wat in de ogen van Van Meenen niet door de beugel kon.

En dus krijgt Hamming de kans om te scoren tegen Fortuna. Dat buitenkansje laat hij zich niet ontnemen. Baart heeft de hoek wel goed geraden, maar kan niet bij de bal: 2-1. Vooral sneu voor Joosten, die Hamming compleet uit de wedstrijd speelde, maar hem nu toch ziet scoren.

Joosten mag ook onmiddellijk het veld ruimen. Tom Daemen komt erin. De mandekking op Hamming gaat dus over boord, we gaan nu in onze normale (aanvallendere) opstelling spelen. Logisch, er moet gescoord worden en daar zijn ongeveer tien minuten voor.

Precies weten we het niet. Een stadionklok bestaat hier niet (of staat die soms boven ons?) en de wedstrijd is om onduidelijke redenen later begonnen, waardoor één ding zeker is: 21.45uur is niet het einde. Aan je horloge heb je dus ook niets.

En Fortuna valt aan. Veendam moet terug en houdt zich vooral bezig met tijdrekken. Oké, dat is hun goed recht. Maar de Groningers kunnen niet voorkomen dat het gevaarlijk wordt voor de neus van keeper Darwinkel. Nee, het wordt niet gevaarlijk als Taihuttu als een stervende zwaan neergaat (hou op met die flauwekul!!), maar we zien wel een vrije trap van Daemen die net gemist wordt door Paul Janssen en ook Joos van Barneveld goochelt zich bijna langs Darwinkel. Kortom, het lukt allemaal net niet en een nederlaag lijkt ons deel te worden.

Lijkt, want in de laatste minuut gebeurt het dan toch nog. Darwinkel gooit de bal uit, maar doet dat slecht. De bal valt uiteindelijk in de voeten van Daemen op de rand van het strafschopgebied. Daemen wijkt uit naar links om ruimte te creëren voor een schot. Maar dat moet dan wel met links. Geeft niets, een streep volgt en eindigt in het net: 2-2!!!.

Ja ja, het is weer gezellig in het uitvak. Fortuna blijkt ook nog haast te hebben. Gaan we soms ook nog winnen hier? Dat is de intentie, maar de scheids houdt er snel na Daemen’s treffer mee op. Eindstand: 2-2.

Terecht? Mwah, Veendam had het betere van het spel, maar onze bijdrage was wel een puntje waard. En dat nemen we dus mee naar Sittard en gooien we bij die andere vijftien die we al hebben.

We blijven nog een uurtje hangen in Veendam en vertrekken dan rond 23.00uur richting Zuiden. Opnieuw komen we ongelooflijk krachtige buien tegen (inclusief onweer in februari), en rond 03.00uur zijn we terug in Sittard waar de maan ons toelacht. Heeft het hier niet geregend?

Volgende week komt De Graafschap op bezoek, ik ben benieuwd wat er dan op de lichtkrant staat….